لا إِلهَ إِلَّا هُوَ تا آخر سوره را بخوان ، و پس از آن بگو اى كسى كه چنانى با من چنين كن ( يعنى حاجت خود را بخواه ) كه سوگند به خداوند اگر بر شقى بخوانى سعيد مىگردد . براء گفت : قسم به خدا من آن را براى دنيا نمىخوانم . امام عليه السّلام فرمود : همين صواب است ، رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مرا هم اين چنين وصيّت فرمود جز اينكه مرا امر كرد كه خدا را بدان در كارهاى بزرگ و دشوار روزگار بخوانم » . و بدان كه هيچ حاجتى براى انسان شريف‌تر و عزيزتر از قرب الى اللَّه نيست كه لقاء اللَّه است و « رسالهء لقاء اللَّه » ما در وصول بدان زاد راه است . 39 - قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْراهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ - الى قوله سبحانه - رَبَّنا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ * رَبَّنا لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا وَ اغْفِرْ لَنا رَبَّنا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ » ( ممتحنه : 5 و 6 ) . 40 - « رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَباراً » ( آخر سورهء نوح ) . اين چهل كلمهء مبارك منتخب و مؤثّر اين بنده است و ديگرى شايد كلمات ديگر را برگزيند كه قرآن را با هر نفس مستعدّ تجلّى خاصّ است ، و هر كس را در كنار اين مأدبهء الهى طعمه و لقمه به فراخور اوست و به اندازهء خود از آن بهره‌مند است .