« يعنى كسى كه تأخير نماز مغرب بكند تا ستاره‌ها نمودار شوند من ازو برىام » . و چنانچه روايت كرده است شيخ الطّائفة در كتاب « تهذيب » به سند صحيح از ذريح كه گفت : گفتم به امام جعفر صادق عليه السّلام كه : جمعى از اصحاب ابى الخطّاب قيام مىكنند به نماز مغرب وقتى كه ستاره‌ها همه نمايان مىشود ، آن حضرت فرمودند : ابرأ الى اللَّه تعالى ممّن فعل ذلك متعمّدا . يعنى « دورى مىگزينم و پناه مىبرم به سوى خداى تعالى از آن كسى كه عمدا اين فعل كند » يعنى نماز مغرب را تأخير كند تا وقتى كه ستاره‌ها نمودار شوند . و چنانچه روايت كرده است در كتاب « تهذيب » به سند صحيح از امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرموده‌اند : انّ جبريل عليه السّلام امر رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بالصّلوات كلّها ، فجعل لكلّ صلاة وقتين الّا المغرب فانّه جعل لها وقتا واحدا . يعنى : « بدرستى كه جبرئيل عليه السّلام پيغمبر - صلوات اللَّه عليه و آله - را از جانب خداى تعالى امر به نماز پنجگانه نمود ، پس از براى هر نماز دو وقت مقرّر داشت سواى نماز مغرب كه از براى آن يك وقت قرار داد » . [ در تنگ بودن وقت مغرب ] و در روايات متعدّدهء معتبره نيز وارد شده است كه بيرون مىرود وقت نماز مغرب به بر طرف شدن شفق مغربى ، يعنى همين كه سرخى شفق مغرب بر طرف شود وقت مغرب منقضى مىشود . و جماعتى از علماى ما - رضوان اللَّه عليهم - عمل به آن كرده گفته‌اند كه : ما بين غروب آفتاب و بر طرف شدن شفق از جانب مغرب وقت نماز مغرب است نسبت به كسى كه اختيار داشته باشد و مانع شرعى از اداء نماز نداشته باشد ، پس او را جايز نيست كه نماز مغرب را به نيّت ادا گزارد چه نظر به او قضاست . و بعد از آن وقت مغرب كسى است كه مضطر باشد و مانع شرعى از اداء نماز داشته باشد ، پس او را جايز است كه به نيّت ادا گزارد چه نظر به حال او ادا است نه قضا .