الشيخ البهائي العاملي (مترجم: على بن طيفور بسطامى)

227

منهاج النجاح في ترجمة مفتاح الفلاح (فارسى)

نوشيدن آب بسيار كه مادّهء جميع دردها و رنجها است » . و در روايت آمده است كه : انّ من شرب الماء فذكر الحسين عليه السّلام و لعن قاتله كتب له مائة الف حسنة ، و حطّ عنه مائة الف سيّئة . و رفع له مائة الف درجة ، و كأنّما اعتق مائة الف نسمة . مضمون به صدق مقرون حديث آنكه : « به درستى كه هر كس آب بياشامد و بعد از آن حضرت امام حسين عليه السّلام را ياد كرده صلوات فرستد ، و قاتل آن حضرت را لعن كند ، نوشته شود در صحايف حسنات او صد هزار حسنه ، و محو شود از نامهء سيّئات او صد هزار سيّئه ، يعنى صد هزار گناه از گناهان او آمرزيده شود ، و بلند گردد مرتبهء قرب او نزد حضرت عزّت صد هزار درجه ، و چنان بوده باشد كه آزاد كرده باشد صد هزار بنده » . توضيح : [ تفسير مفردات دعاى مذكوره ] بيان كنيم بعض از الفاظى كه در اين فصل واقع است و احتياج به بيان دارد . « يا من يُجِيرُ وَ لا يُجارُ عَلَيْهِ » يعنى : نجات مىدهد از جميع مكاره دنيوى و اخروى كسى را كه به سوى او گريخت ، و پناه به او آورد ، و هيچ كس او را نجات نتواند داد ، و در پناه خود نتواند آورد كسى را كه از وى رو گردان شود و فرار نمايد . و كلمه يجير و يجار هر دو از اجازه كه به معنى اعاذه « 1 » است ، مشتقّ است ، و ثانيه از جور مشتقّ نيست چنان كه بعض اعلام فهميده‌اند . « و امتعنى » بر وزن أكرمنى ، يعنى : بگردان مرا متمتّع به نفع طعام . « و آوانا في ضاحين » به ضاد نقطه دار و حاء بىنقطه ، به معنى پناه دادن

--> ( 1 ) پناه دادن .