كند ، يعنى ايستاده كفش از پا كند و اول پاى چپ را پيش از پاى راست از كفش بر آورد . و در وقت كفش پوشيدن يا نعل در پا كردن تبرّك به اين دعا جويد : بسم اللَّه و باللَّه ، اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد ، و وطّئ قدمىّ في الدّنيا و الآخرة ، و ثبّتهما على الصّراط يوم تزلّ فيه الاقدام . [ بنام خدا و به يارى خدا ، خداوندا بر محمد و آل محمد درود فرست ، و در دنيا و آخرت را هم را آسان ساز ، و قدمم را بر راه راست ثابت بدار در آن روزى كه قدمها به لغزش مىافتد ] . [ دعا در وقت كفش كندن ] و در وقت كفش كندن يا نعل از پا بر آوردن اين دعا بخواند : بسم اللَّه ، الحمد للَّه الّذى رزقنى ما اوقّى به قدمىّ من الاذى ، اللّهمّ ثبّتهما على صراطك ، و لا تزلّهما عن صراطك السّوىّ . [ بنام خدا و به يارى خدا ، خداوندا بر محمد و آل محمد درود فرست ، سپاس خدايى را كه روزى كرد مرا چيزى كه پاهايم را بدان از اذيت و رنج نگهدارم . خداوندا قدمهاى مرا بر راه خودت ثابت بدار ، و آن دو را از راه راست خودت ملغزان ] . و از حضرت امام به حق ناطق امام جعفر صادق - عليه الصّلاة و السّلام - روايت شده كه كفش سرخ پوشيدن در حضر مكروه است به خلاف سفر كه در سفر پوشيدن آن مكروه نيست . و هم از آن حضرت - صلوات اللَّه و سلامه عليه - روايت شده كه فرموده‌اند : من السّنّة الخفّ الاسود و النّعل الاصفر . يعنى : « از سنن است پوشيدن موزهء سياه و نعلين زرد » . و هم از آن حضرت - صلوات اللَّه و سلامه عليه - منقولست كه پوشيدن نعل سياه را مكروه دانسته‌اند . و هم از آن حضرت - صلوات اللَّه و سلامه عليه - روايت شده كه فرموده‌اند : من لبس نعلا صفراء لم يبلها حتّى يستفيد مالا . يعنى : « هر كس كه نعل زرد پوشد كهنه نكند تا زمانى كه استفادهء مالى كند » .