الشيخ البهائي العاملي (مترجم: على بن طيفور بسطامى)

210

منهاج النجاح في ترجمة مفتاح الفلاح (فارسى)

و اراده نمايد به آن چيزى را كه در نزد پروردگار باشد به واسطهء آنكه دفع گرداند حضرت عزّت از او به سبب آن تصدّق شرّ آن چيزى را كه در آن روز از آسمان به سوى زمين نازل مىشود مگر آنكه نگاه دارد اللَّه تعالى آن بنده را از شرّ آنچه در آن روز از آسمان نازل شود به سوى زمين » . [ استحباب به كار بردن بوى خوش ] و از جمله آنچه در اول روز بجاى بايد آورد تمسّح به گلاب است ، چه در حديث از اصحاب عصمت و ارباب عفّت - سلام اللَّه عليهم - وارد است كه : من مسح وجهه بماء الورد لم يصبه في ذلك اليوم بؤس و لا فقر ، و ليمسح الوجه و اليدين و يصلّى على النّبىّ صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم . يعنى : « هر كس كه مسح كند روى خود را به گلاب هر آينه او را در آن روز فقرى و احتياجى نرسد ، و بايد كه گلاب را بر رو و دستها بمالد ، و در حين مسح كردن و دستها بر رو كشيدن بر حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم صلوات فرستد » . مترجم گويد : « و همچنين در كتابى كه منسوب است به امام الورى امام رضا - عليه التّحيّة و الثّناء - در باب آداب به نظر احقر رسيده كه آن حضرت فرموده‌اند كه : گلاب بر روى خود بمال كه پدرم از امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام روايت نموده كه هر كس خواهد كه براى حاجتى از خانه بيرون رود و گلاب بر روى خود مالد حاجت او برآيد و اصلا خوارى و مذلّت در آن روز نبيند - و اللَّه الموفّق » . و از جمله آنچه اغلب اوقات در اول روز به عمل آورده مىشود دستار پيچيدن و رخت پوشيدن و كفش و نعلين در پاى كردن است ، و ما ذكر خواهيم كرد به توفيق اللَّه تعالى بعض از آداب آنها و ادعيه‌اى را كه مخصوص است به آنها . پس مىگوئيم : [ آداب عمامه بستن ] امّا آداب دستار بستن را كه روايت شده است به آنكه : سزاوار آنست كه