باب دوم در آنچه از وقت طلوع آفتاب تا هنگام زوال مرعى بايد داشت [ مقدمه ] ببايد دانست كه در آخر باب اول سبق ذكر يافت كه روايت وارد شده است به آنكه روز را به دوازده ساعت قسمت كرده‌اند و هر ساعتى را به يكى از ائمّهء اثنا عشر - عليهم صلوات اللَّه الملك الاكبر - نسبت داده‌اند و از براى هر ساعتى دعائى مخصوص ذكر نموده‌اند ، پس ساعت اول كه ما بين طلوع فجر است تا طلوع آفتاب و منسوب است به حضرت امام المتّقين امير المؤمنين - صلوات اللَّه عليه - با دعائى كه مخصوص آن ساعت است در اعمال همان وقت سمت گزارش يافت ، و الحال ذكر مىكنيم در اينجا آنچه مخصوص است به اين وقت كه از طلوع آفتاب است تا هنگام زوال ، پس مىگوئيم كه : ساعت دويم : از طلوع آفتاب است تا زايل شدن حمرهء آن از جانب مشرق و آن ساعت منسوب است به حضرت امام السّرّ و العلن امام حسن - صلوات اللَّه عليه - و بايد كه در آن ساعت به خواندن اين دعا تبرّك جوئى : اللّهمّ يا خالق السّموات و الارض ، و مالك البسط و القبض ، و مدبّر الابرام و النّقض ، و يا من لا يخيّب الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ ،