گناهان او آمرزيده شود « 1 » » . و نيز روايت كرده‌اند از آن حضرت - صلوات اللَّه و سلامه عليه - كه فرموده‌اند : انّا نأمر صبياننا بتسبيح فاطمة عليها السّلام كما نأمرهم بالصّلاة ، فالزمه فانّه لم يلزمه عبد فشقى . يعنى « بدرستى كه ما امر مىكنيم فرزندان خود را به گفتن تسبيح فاطمهء زهرا عليها السّلام چنان كه امر مىكنيم ايشان را به گزاردن نماز ، پس بايد كه آن را ملازم باشى - كنايه از آنكه تسبيح گفتن را بر خود لازم سازى و آن را دانسته وانگذارى و همواره به آن قيام نمائى - پس بدرستى كه هر بنده كه آن را بر خود لازم نسازد و به آن قيام ننمايد هر آينه بدبخت و بىسعادت باشد « 2 » » . و نيز از آن حضرت - عليه الصّلاة و السّلام - روايت شده كه فرموده‌اند : تسبيح فاطمة الزّهراء عليها السّلام في كلّ يوم دبر كلّ صلاة احبّ الىّ من صلاة الف ركعة في كلّ يوم . يعنى « تسبيح فاطمهء زهرا عليها السّلام در هر شبانه روزى بعد از هر نمازى دوستتر است نزد من از هزار ركعت نماز كه گزارده شود در هر روز » . و از حضرت امام الباطن و الظّاهر امام محمّد باقر عليه السّلام منقولست كه : ما من عبد عبد اللَّه بشىء من التّمجيد افضل من تسبيح فاطمة الزّهراء عليها السّلام و لو كان شىء افضل منه لنحله رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فاطمة عليها السّلام . خلاصهء مضمون بلاغت مشحون كلام امام عليه السّلام آنكه : « نيست هيچ بنده‌اى از بندگان اللَّه تعالى كه عبادت كند حضرت عزّت - عمّت عطيّاته - را به چيزى

--> ( 1 ) در متن كتاب در آخر حديث آمده : و بايد كه نخست اللَّه اكبر را بگويد ، و اين مطلب در باب پنجم تحقيق خواهد شد ، ان شاء اللَّه تعالى . ( 2 ) « پس بدرستى كه نشد كه بنده‌اى بر آن ملازمت كند و در عين حال بدبخت و بىسعادت شده باشد » . اين ترجمه بنا بر عبارت عربى متن است . و ترجمه فوق بنا بر اين است كه به جاى « فإنه » ، « فان » باشد ، و لفظ « فشقى » بر وزن فعيل خوانده شود .