شوى كه : بحول اللَّه و قوّته اقوم و اقعد و اركع و اسجد . [ به حول و قوهء خداوند بر مىخيزم و مىنشينم ، و ركوع و سجود مىكنم ] . و چون راست ايستادى به حيثيّتى كه همهء اندام تو بر قرار ايستاد پس بخوان فاتحه و سوره را چنان كه در ركعت اولى سبق ذكر يافت ، و بايد كه آن سوره سورهء اخلاص باشد . [ آداب و دعاى قنوت ] و بعد از فراغ از قرائت بايد كه زمانى اندك كه گنجايش نفس زدنى در آن باشد درنگ كنى پس از آن از براى قرائت قنوت تكبير گوئى ، و در قنوت ، قائل به كلمات فرج شوى . و بايد كه در حال خواندن قنوت دستها را بالا بدارى برابر روى و محاذى آسمان برين وجه كه كف دستها به جانب آسمان باشد ، و پشت دستها به جانب زمين ، و انگشتان را بهم چسبانيده دارى مگر دو انگشت بزرگ كه از انگشتان ديگر دور سازى و قائل به كلمات فرج شوى و هى : لا إله الّا اللَّه الحليم الكريم ، لا إله الّا اللَّه العلىّ العظيم ، سبحان اللَّه ربّ السّموات السّبع ، و ربّ الارضين السّبع ، و ما فيهنّ و ما بينهنّ ، و ربّ العرش العظيم ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ * . [ نيست معبودى جز اللَّه كه بردبار و بخشنده و بزرگوار است ، نيست معبودى جز اللَّه كه بلند مرتبه و بزرگ است ، منزه مىدانم خدا را كه پروردگار آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه ، و آنچه كه در آنها و آنچه كه در ميان آنهاست مىباشد و صاحب عرش بزرگ است ، و سپاس از آن پروردگار عالميان است ] . و اين كلمات كثير البركات كه مشهور به كلمات فرج است چنانچه ياد كرده شد بر وجهى است كه ثقة الاسلام در كتاب « كافى » بسند حسن از امام الباطن و الظاهر