عليه السّلام نيز در پهلوى راست جناب آن حضرت به نماز ايستاده بودند ، پس حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله تكبير نماز فرمودند ، حضرت امام حسين عليه السّلام تكبير نگفتند ، پس بار ديگر حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله تكبير فرمودند باز حضرت امام حسين عليه السّلام تكبير ادا ننمودند ، پس حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله در صدد مداوا و علاج زبان حضرت امام حسين عليه السّلام به تكبير شده تكبير مىگفتند تا اكمال هفت تكبير فرمودند چه حضرت امام حسين عليه السّلام دير به زبان آمدند چنانچه در خبر زراره مذكور است ، پس در مرتبهء هفتم حضرت امام حسين عليه السّلام تكبير نماز گفتند ، و اين تكبيرات هفتگانه از آن زمان بر امّت عالى مرتبت آن حضرت سنّت شد . و آنچه از ظاهر اين حديثين مستفاد مىشود آنست كه حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله تكبير اول را تكبير احرام گردانيده باشند ، و مصنّف چنانچه در كتاب ، اشاره به آن كرده است در كتاب « حبل المتين » درين باب بسط كلام نموده است كه مقام را گنجايش ايراد آن نيست ، رجوع به آنجا بايد نمود تا مطلب معلوم شود . و فضل بن شاذان از حضرت امام رضا - عليه التّحيّة و الثّناء - علّت ديگر در استحباب تكبيرات نقل كرده است چه در حديث او مذكور است كه : اصل نماز دو ركعت دو ركعت واجب شده و تتمّهء ديگر را حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از روى شفقت بر امّت بر آن اضافه نموده چه غفلت امّت بسيار است شايد كه از مجموع آن نماز دو ركعت پسنديده كه از شائبهء غفلت نفسانى مبرّا ، و از آلايش وساوس شيطانى معرّا باشد به عمل آيد . و تكبيرات اصل نماز واجب زياده از هفت نيست يكى در افتتاح نماز ، و چهار ديگر ما بين سجدتين ، و دو تاى ديگر از براى دو ركوع ، پس هفت تكبير در اول نماز سنّت شده به واسطهء آنكه هر گاه مصلّى يكى از آن تكبيرات را فراموش كند سبعهء افتتاحيّه جبران منسى نمايد . و همچنين هشام بن الحكم از امام به حق عالم امام موسى كاظم - عليه و على آبائه شرائف التّحيّة و السّلام - علّت استحباب را به طريق ديگر روايت كرده است ،