و آن اينست كه چون حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در شب معراج پيش از وصول به محل كرامت طىّ هفت حجاب از حجب اماكن قدس نمودند در پيش هر حجابى تكبيرى فرمودند پس به اين سبب هفت تكبير قبل از نماز - كه حظيرهء قدس و معراج انس مؤمن است - سنّت شده . و بر ارباب دانش مخفى نماند كه اختلاف و مغايرت علل ، قصور و توهّم تناقض و تنافى ندارد چنانچه رئيس المحدّثين محمّد ابن بابويه - رضوان اللَّه عليه - گفته است ، بلكه اصل اختلاف را مؤكّد حكم ساخته ، و اين معنى چنانچه مخفى نيست ظاهر است . امّا به وجه ديگر اشكال درين مقام متصوّر است چه شيخ الطّائفة محمّد بن الحسن الطّوسى - نوّر اللَّه مرقده - در كتاب « تهذيب » حديث در باب صلاة عيدين بسند خود از حضرت امام المتّقين امير المؤمنين على صلوات اللَّه عليه روايت كرده كه : معالجه و مداواى بطأ زبان و دير جارى شدن لسان مبارك حضرت امام حسين عليه السّلام در نماز عيد واقع شده ، و حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم تا آن زمان نماز عيد را به يك تكبير ادا مىنموده‌اند ، و به اين تقريب كه زبان معجز بيان امام حسين عليه السّلام جارى شود حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم جناب امام را همراه خود به نماز عيد بردند ، و در ركعت اول هفت تكبير فرمودند ، پس حضرت امام حسين عليه السّلام نيز با آن حضرت موافقت نمود تكبيرات هفتگانه را بجا آوردند ، و ركعت دوم را به پنج تكبير ادا نمودند ، پس حضرت امام عليه السّلام در آن تكبيرات نيز موافقت نموده متكلّم به جميع تكبيرات شدند و از آن زمان هفت تكبير در ركعت اول نماز عيد ، و پنج تكبير در ركعت دوم بر امّت سنّت شد . پس درين هنگام - و اللَّه أعلم - وجهى كه رئيس المحدّثين در مقام تأويل جمع و تطبيق احاديث گفته است وجهى نداشته خواهد بود . و چنانچه سبق ظاهر شد به اتّفاق علما ، مصلّى در تعيّن تكبير احرام كه هر كدام از سبعه را كه خواهد معيّن