كه خداى تعالى بزرگتر از جميع اشياست ، يا بزرگتر از آن است كه به وصف درآيد . و حىّ در حىّ على الصّلاة به فتح ياء ، اسم فعل است به معنى اقبل ، يعنى « توجّه نما به سوى فعلى كه وسيلهء خيرات ، و متضمّن رفع درجات ، و متكفّل نجات اخروى است » . و فلاح به معنى فوز و ظفر است ، يعنى فيروزى يافتن بر مطلوب ، پس معنى حىّ على الفلاح آنست كه : « اقبال كن به سوى آن چيزى كه موجب فوز و ظفر است به سعادت عظمى در روز جزا » . و معنى حىّ على خير العمل آنست كه : « اقبال كن و توجّه نما بر عملى كه آن افضل اعمال است » يعنى نماز پنجگانهء يوميّه ، چه روايت كرده است ثقة الاسلام در كتاب « كافى » بسند صحيح از معاوية بن وهب كه ثقه و جليل القدر است كه گفته : سألت ابا عبد اللَّه عليه السّلام عن افضل ما يتقرّب به العباد الى ربّهم ، و احبّ ذلك الى اللَّه عزّ و جلّ ما هو ؟ فقال : ما اعلم شيئا بعد المعرفة افضل من هذه الصّلاة - الحديث . يعنى « سؤال كردم حضرت امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام را از افضل آنچه بندگان به وسيلهء آن تقرّب مىجويند به درگاه پروردگار خود ، و دوست داشته‌ترين آن اعمال پيش جناب الهى . پس آن حضرت فرمود كه : نمىدانم بعد از معرفت معارف ربّانى هيچ چيز افضل از اين نماز باشد » . و مراد به معرفت ، اعتقاداتى است كه ايمان به سبب آن اعتقادات متحقّق مىشود ، و ايمان عبارت از آن اعتقادات است . پس نماز بعد از ايمان افضل و بهتر از جميع افعال نفسيّه و بدنيّه باشد ، و اجماع نيز برين مسأله منعقد شده است . پس درين هنگام برين كلام اشكالى مترتّب است و اشكال آنست كه : دشوار مىشود جمع ميان افضليّت نماز بر بعضى از اعمال مثل حج و جهاد مثلا ، و ميان آنچه مشهور شده است نقل آن از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه : افضل الاعمال احمزها . يعنى