الشهيد الثاني (مترجم: مجد الادباء خراسانى)
69
مسكن الفؤاد (تسلية العباد) (فارسى)
لا تحرمنا اجره و لا تفتنا بعده . » : « به درستى كه مرگ را ترس است و هنگامى كه يكى از شما را خبر فوت برادرش برسد ، بايد كريمهء إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ را متذكر شود و معنى كريمه و دعا چنين است كه ما براى خدائيم و بسوى او بازگشت مىنماييم و ما به سوى پروردگار خود هر آينه بر مىگرديم . خداوندا مقرر فرماى او را در نزد خود از جمله نيكوكاران و قرار ده كتاب او و نامهء عملش را در عليين و جانشين دار در نسل او از آخرين . خداوندا ما را از اجر مصيبت او محروم مساز پس از او ما را به فتنه در مينداز . » و از حضرت حسين بن على - سلام الله عليهما - است كه پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله و سلم - فرمود : من اصابته مصيبة فقال اذا ذكرها إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ جدد الله له اجرها مثل ما كان له يوم اصابته . » « 1 » : « كسى كه به او مصيبتى بر خورد و هر وقت به ياد آورد بگويد إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ، خداوند كريم اجر او را تازه گرداند چنان كه در ابتداى مصيبتش ، اجر به او بخشيده بود . » و از يوسف بن عبد الله بن سلام است كه پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - هر زمان سختى و شدتى به اهلش روى مىآورد ، آنها را امر به اقامهء نماز مىفرمود و بعد از آن ، اين آيه را تلاوت مىفرمود : وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها . « 2 » : « اهل خود را امر به نماز كن و در نماز ، صبر و شكيبايى آور . » « 3 » و از ابن عباس - رضى الله عنه - است كه خبر رحلت برادرش قثم بن عباس را به او دادند و او در سفر بود و « إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ » گفت و از راه ، كنارى گرفت و شترش را خوابانيد و دو ركعت نماز به جاى آورد و جلوس او طولى يافت و برخاست و بر شتر نشست و همى قرائت مىكرد وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ . « 4 » : « طلب يارى و مددكارى نماييد از خداى تعالى به شكيبايى و نماز و به درستى كه اين بزرگ است جز بر صاحبان خضوع و فروتنى « 5 » » . و از اوست كه پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - را هر وقت مصيبتى مىنمود ، بر مىخاست و وضو مىگرفت و دو ركعت نماز به جاى مىآورد و مىگفت « اللهم قد
--> ( 1 ) الجامع الكبير 1 : 747 ، بحار الانوار 82 : 141 . ( 2 ) طه / 132 . ( 3 ) الدر المنثور 4 : 313 . ( 4 ) البقره / 45 . ( 5 ) الدر المنثور 1 : 68 .