فعلت ما امرتنا فانجز لنا ما وعدتنا . » : « خداوندا به جاى آوردم آنچه را امر نمودى ما را ، و وفا كن براى ما آنچه را وعده فرمودى ما را » . و از عبادة بن محمد بن عبادة بن صامت است كه گفت : چون عباده - رضى الله عنه - به حالت احتضار در آمد ، گفت بستر مرا به صحن خانه بيرون بريد . بستر او را به فضاى خانه بردند . گفت : دوستان و خدّام مرا با آنانى كه در جوار من هستند فراهم آوريد و هر كس مىخواهد مرا ببيند ، وارد نماييد . و گفت امروز را جز آخر روزى براى خود از روزهاى دنيا و اول شبى از شبهاى آخرت نمىبينيم و شايد از دست و زبان من چيزى نسبت به شماها صادر شده باشد و قسم به آن خداوندى كه جان عباده در قبضهء قدرت اوست ، در قيامت مستوجب قصاص شوم . هر يك بر نفس خود جورى از من مىدانيد ، در مقام قصاص بر آييد و كينهء سينهء خويش را فرو نشانيد ، از آن پيشتر كه جانم از تن بر آيد و مرغ روحم از آشيان بدن پرواز نمايد . همه گفتند تو براى ما آموزگار و پدر بزرگوار بودى ، به خادمى بدى نگفته و با ماها جز به راه نيكى و احسان نرفته‌اى . گفت : آيا بر من مىبخشاييد و آنچه ناپسند از من ديده باشيد به صفح جميل در مىگذريد ؟ گفتند : آرى . پس روى به آسمان كرد و گفت : « اللهم اشهد » : « خداوندا گواه باش كه بندگان تو بر من بخشودند و تو به صفح و بخشايش اولى مىباشى . » پس آنها را گفت وصيت مرا بشنويد و به خاطر سپاريد : كسى از شما بر من نگريد و نوحه نسراييد و چون روحم از بدن مفارقت كند ، همهء شما وضويى نيك بگيريد و به مسجدى در آييد و براى عباده درخواست آمرزش و مغفرت نماييد . به درستى كه خداى عز و جل مىفرمايد : وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ . « 1 » : « يارى كنيد به شكيبايى و نماز » بعد از آن جنازهء مرا بر گيريد و بشتابيد [ و ] به سوى قبرم بريد و به خاكم سپاريد و آتش در پى من ميفروزيد و در زير پهلوى من چوب ارغوان نگذاريد . « 2 » و از جابر است از حضرت باقر - عليه السلام - كه فرمود : « أشدّ الجزع الصّراخ بالويل و العويل و لطم الوجه و الصدر و جزّ الشّعر و من اقام النواحة فقد ترك الصبر و من صبر و استرجع و حمد الله تعالى فقد رضى بما صنع الله و وقع اجره على الله عز و جل و من لم يفعل ذلك جرى عليه القضاء و هو ذميم و احبط الله عز و جل اجره . » « 3 » : « سخت‌تر بيتابى ،

--> ( 1 ) البقره / 45 . ( 2 ) بحار الانوار 82 : 141 . ( 3 ) الكافى 3 : 222 .