الشهيد الثاني (مترجم: مجد الادباء خراسانى)

65

مسكن الفؤاد (تسلية العباد) (فارسى)

و از آن حضرت - صلى الله عليه و آله و سلم - پرسيدند كه آيا مردى بدون پرسش و حساب ، داخل بهشت تواند شد ؟ فرمود : « نعم ، كل رحيم صبور . » : « آن كه داراى رحم و صاحب شكيبايى باشد . » و از ابى بصير است كه گفت : از حضرت ابى عبد الله - عليه السلام - شنيدم كه مىفرمود : « ان الحر حر على جميع احواله ان نابته نائبة صبر لها و ان تراكمت عليه المصائب لم يكره و ان اسر و قهر و استبدل باليسر عسرا كما كان يوسف الصديق الامين - على نبيّنا و آله و عليه الصلاة و عليه السلام - لم يضرر حريته ان استعبد و اسر و قهر و لم تضرره ظلمة الجبّ و وحشته و ما ناله الى ان منّ الله عليه فجعل الجبّار العاتى له عبدا بعد ان كان ملكا فأرسله و رحم به اللَّه امّته و كذلك الصبر يعقّب خيرا فاصبروا و وطّنوا انفسكم الصّبر تؤجروا » « 1 » : « مرد آزاده در تمام احوالش آزاده مرد است و اگر حادثه‌اى براى او پيش آيد ، صبر مىكند ، بر آن حادثه و اگر مصائب بر او هجوم آور شوند ، ناخوش نمىدارد و هر چند گرفتار و مقهور شود و پس از راحت و رفاه به زحمت و سختى در افتد . چنان كه بر حضرت يوسف نبى - على نبينا و آله و عليه السلام - رسيد و آزادگى و حريت او تغيير پذيرفت از آنكه به بندگى و خوارى و زندان مبتلا شد و تاريكى و بيمناكى چاه و آنچه به او رسيد ، ضررى به بزرگوارى او نرسانيد و پادشاه جبار و سركش مصر را پس از اقتدار سلطنت ، به بندگى او در آورد و آن حضرت را خداى عزّ و جلّ به رتبهء رسالت و پيغمبرى رساند و رحم و عنايت به سبب او بر امتش فرمود و صبر بر اين دستور ، عاقبت خير دارد . پس صبر پيش گيريد و نفس خود را به او آرامش و آسايش دهيد . و به اجر و رستگارى ، نائل شويد . » و از حضرت باقر - عليه السلام - است : « الجنة محفوفة بالمكاره و الصبر فمن صبر على المكاره في الدنيا دخل الجنة و جهنم محفوفة باللّذات و الشهوات فمن اعطى نفسه لذّاتها و شهواتها دخل النار . » « 2 » : « بهشت در ضمن ناگواريها و شكيبايى است و آن كه بر ناگواريها ، شكيبايى در دنيا آورده ، وارد بهشت مىشود ؛ و جهنم در ضمن لذتها و خواهشهاست و آن كه لذت و خواهشها را عادت نفس خود دارد ، وارد جهنم مىشود . »

--> ( 1 ) كافى 2 : 73 ؛ مشكاة الأنوار : 21 . ( 2 ) الكافى 2 : 73 .