و از حضرت أمير المؤمنين - عليه السلام - است كه پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - فرمود : « الصبر ثلاثة : صبر عند المصيبة و صبر على الطاعة و صبر عن المعصية فمن صبر على المصيبة حتى يردها بحسن عزائها كتب الله له ثلاث مائة درجة ما بين الدرجة الى الدرجة كما بين السماء الى الارض و من صبر على الطاعة كتب الله له ستمائة درجه ما بين الدرجة الى الدرجة كما بين تخوم الارض الى العرش و من صبر عن المعصية كتب الله له تسعمائة درجة ما بين الدرجة الى الدرجة كما بين تخوم الارض الى منتهى العرش . » « 1 » : « صبر بر سه گونه است : صبر در نزد مصيبت ، و صبر بر طاعت ، و صبر از معصيت . پس آنكه صبر بر مصيبت كند ، خداى تعالى واجب مىفرمايد براى او سيصد درجه ميانهء هر درجه تا درجهء ديگر به قدر ميانهء آسمان تا زمين ، و آن كه صبر بر طاعت كند واجب مىگرداند براى او ششصد درجه ميانه هر درجه تا درجه‌اى به قدر فاصلهء زمين تا عرش و آن كه صبر بر معصيت كند ، واجب مىدارد براى او نهصد درجه چون فاصلهء زمين تا انتهاى عرش . » و از ابو حمزه ثمالى است كه گفته است : حضرت ابو عبد الله - سلام الله عليه - فرمود : « من ابتلى من المؤمنين ببلاء فصبر عليه كان له مثل اجر الف شهيد . » « 2 » : « هر يك از مردمان صاحب ايمان كه گرفتار بليه شود و صبر نمايد براى او اجر هزار شهيد است . » و از عبد الله بن سنان است [ كه گفت ] : حضرت ابو عبد الله - عليه السلام - ذكر نمود كه پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - فرمود كه خداى تعالى مىفرمايد : « انى جعلت الدنيا بين عبادى قرضا فمن اقرضنى منها قرضا اعطيته بكل واحده عشرا الى سبعمائة ضعف و ما شئت من ذلك و من لم يقرضنى منها قرضا فاخذت منه شيئا قهرا عطيته ثلاث خصال لو اعطيت واحدة منهن ملائكتى لرضوا منى » . ثم تلا ابو عبد الله عليه السلام قول الله تعالى : « الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ فهذه واحدة من ثلاث ( و رحمة ) اثنان ( و أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ ) ثلاث . ثم قال ابو عبد الله - عليه السلام - « هذا لمن اخذ منه شيئا قهرا » :

--> ( 1 ) الكافى 2 : 75 ؛ تنبيه الخواطر 1 : 40 ؛ جامع الأخبار : 135 ، الجامع الصغير 2 : 114 ؛ منتخب كنز العمال 1 : 208 . ( 2 ) الكافى 2 : 75 ؛ مشكاة الانوار : 26 ؛ همچنين اين روايت را حسين بن سعيد اهوازى در كتاب المؤمن : 16 با تفاوت در الفاظ آن آورده است ؛ التمحيص : 59 .