مىفرمايد : خانه براى او در بهشت بنا گذاريد و آن را بيت الحمد نام نهيد . و روايت شده است كه زنى خدمت پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - آمد و كودكى همراه داشت كه مريض بود . عرض كرد : يا رسول الله ! بخوان خداى تعالى را كه فرزند مرا شفا ارزانى دارد . آن حضرت فرمود : « أ لك فرط ؟ قالت نعم يا رسول الله قال في الجاهلية ؟ قالت بل في الاسلام . فقال رسول الله - صلى الله عليه و آله - جنّة حصينة . » « 1 » : « آيا فرزندى از تو مرده است ؟ گفت : آرى . فرمود : در جاهليت ؟ گفت : بلكه در اسلام وفات يافته است . فرمود : سپرى استوار است . » « جنّة » ( بضم ) وقايه است يعنى تو را پناه مىدهد از آتش جهنم يا از تمامت هولها و ترسها . و « حصينه » ، به معنى فاعل است يعنى محصنه صاحب خود را و پوشنده براى او از اينكه آسيبى به او رسد . و از جابر بن سمره است كه گفت : رسول خداى - صلى الله عليه و آله و سلم - فرمود : « من دفن ثلاثة و صبر عليهم و احتسب وجبت له الجنة . فقالت ام ايمن و اثنين ؟ فقال من دفن اثنين و صبر عليهما و احتسبهما وجبت له الجنة . فقالت ام ايمن و واحد ؟ فسكت و امسك فقال يا ام ايمن من دفن واحدا و صبر عليه و احتسب وجبت له الجنة . » « 2 » : « آن كه دفن كند سه فرزند را و صبر كند بر مصيبت آنها و اجر مصيبت‌زدگى و صبر خويش از خداى تعالى خواهد ، بهشت بر او واجب مىشود . ام ايمن عرض كرد كه ثواب دو فرزند چه خواهد بود ؟ فرمود آن كه دو فرزند دفن نمايد و صبر بر مصيبت‌شان كند و اجر مصيبت و صبر خواهد ، بهشت بر او واجب مىشود . ام ايمن عرض كرد : ثواب مصيبت يك فرزند چه خواهد بود ؟ سكوت و تأمل نمود و فرمود : آن كه يك فرزند به خاك سپارد و صبر كند و اجر خواهد ، بهشت بر او واجب مىشود . » و از ابن مسعود - رضى الله عنه - است كه گفت : پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله و سلم - فرمود : « من قدّم ثلاثة لم يبلغوا الحنث كان له حصنا حصينا . فقال ابو ذر - رضى الله عنه - قدمت اثنين فقال : صلى الله عليه و آله - و اثنين . ثم قال ابى بن كعب : قدمت واحدا فقال : واحدا و لكن كان ذلك عند الصدمة الاولى . » « 3 » :

--> ( 1 ) بحار الانوار 82 : 119 به نقل از مسكّن الفؤاد . ( 2 ) الدر المنثور ، 1 : 159 ؛ الجامع الكبير ، 1 : 777 با تفاوت اندكى ؛ بحار الانوار 82 : 119 به نقل از مسكّن الفؤاد . ( 3 ) مسند احمد بن حنبل 1 : 429 ؛ سنن الترمذى 2 : 262 ؛ سنن ابن ماجه 1 : 512 ؛ الدر المنثور 1 : 158 .