و از عبادة بن صامت است كه پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - فرمود : « النفساء يجرّها الولد يوم القيامة بسررها « 1 » الى الجنّة . » « 2 » : « زنى كه در نفاس او طفلش بميرد ، طفل او را به قطعهء ناف خود به بهشت مىكشد . » نفساء به ضم نون و فتح فاء زن است در هنگامى كه بچه زايد و خون نفاس از او آيد . و سرر ( بكسر مهمله سين يا فتح ) آن چيزى است كه قابله از ناف مولود كه موضع قطع است جدا مىكند و آنچه باقى مىماند ، سرّه است . همانا اراده كرده است طفلى را كه هنوز نافش بريده نشده باشد . و از عمرو بن شعيب است از پدرش از جدش كه گفت : رسول خداى - صلى الله عليه و آله و سلم - فرمود : « من قدّم من صلبه ولدا لم يبلغ الحنث كان افضل من ان يخلف من بعده مائة كلّهم يجاهدون في سبيل الله لا يسكن روعتهم الى يوم القيامة . » : « كسى كه پيش از خود فرزندى به جهان آخرت فرستد كه به سن ارتكاب معاصى نرسيده باشد ، بالاتر از آن است كه صد فرزند پس از خود گذارد و همه در راه خداى جهاد كنند و ترس‌شان تا قيامت فرو ننشسته باشد . » و از حضرت حسن - عليه السّلام - است كه گفت : پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - فرمود : « لئن اقدم سقطا احبّ الىّ من ان اخلف مائة فارس كلّهم يقاتل في سبيل الله . » : « هر آينه اگر مقدم دارم سقطى در رحلت از دنيا ، دوست‌تر مىدارم از اينكه در دنبال گذارم صد فرزند سوار بر اسبان كه در راه خداى مقاتله و جهاد كنند . از ايوب بن موسى است كه پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - بر سر منبر فرمود : « انّك ان تقدّم سقطا خير من ان تدع بعدك من ولدك مائة كلّ منهم على فرس ، يجاهدون في سبيل الله . » : « بدرستى كه اگر پيش از خودت سقطى به جهان باقى فرستى ، بهتر است از آن كه صد مرد از اولادت پس از خود گذارى كه هر يك از ايشان بر اسبى سوار شوند و در راه خدا جهاد نمايند . » و از پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله و سلم - است كه فرمود : « يقال للولدان يوم القيامة ادخلوا الجنة فيقولون يا رب حتى يدخل آباؤنا و امهاتنا ، قال فيأبون فيقول الله عز و جل ، مالى أراهم محبنطئين ادخلوا الجنة فيقولون يا رب آباؤنا ، فيقول الله تعالى

--> ( 1 ) در بحار بسرره آمده است . ( 2 ) مسند احمد بن حنبل ، 3 : ص 489 و 5 : 329 ؛ و در التعازى به اسناد ديگرى آمده است ص 25 ؛ بحار الانوار 82 : 117 .