ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ و آبائكم . » « 1 » : « گفته مىشود مر پسران را در قيامت كه داخل بهشت شويد . مىگويند : پروردگارا پدران و مادران خود را مىخواهيم . فرمود : پس ابا از دخول بهشت مىنمايند . پس خداى تعالى مىفرمايد : چيست مرا كه اينها را خشمناك مىبينم ؟ داخل بهشت شويد . مىگويند : پروردگارا ! پدران خود را مىخواهيم . پس خداى عز و جل مىفرمايد داخل بهشت شويد شما و پدرانتان . » و از عبيدة بن عمير الليثى است كه گفت : « اذا كان يوم القيامة خرج ولدان المسلمين من الجنة بايديهم الشراب . قال فيقول الناس لهم اسقونا اسقونا فيقولون : ابوينا ابوينا . حتى قال ان السقط محبنطئا بباب الجنة فيقول : لا ادخل حتى يدخل ابواى . » « 2 » : « چون روز رستاخيز مىشود ، فرزندان مسلمانان از بهشت به عرصهء محشر مىآيند و در دستهاشان ظرفها از شراب دارند . گفته است مردم به آنها مىگويند : ما را بياشامانيد ، مىگويند . ما پدر و مادر خود را بايد بياشامانيم ؛ و گفته تا طفلى كه سقط شده است ، خشمناك بر در بهشت درنگ مىكند و مىگويد : وارد نمىشوم تا پدر و مادرم وارد نشوند . » و از انس بن مالك است كه گفت : پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - فرمود : « اذا كان يوم القيامة نودى في اطفال المؤمنين ان اخرجوا من قبوركم فيخرجون من قبورهم ثم ينادى فيهم ان امضوا إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً فيقولون : ربّنا و والدينا معنا ، ثم ينادى فيهم ان امضوا إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً فيقولون : ربنا و والدينا معنا ، ثم ينادى فيهم ثانية ان امضوا إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً . فيقولون : ربنا و والدينا معنا ، ثم ينادى ثالثة ان امضوا إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً . فيقولون : ربنا و والدينا معنا ، فيقول في الرابعة و والديكم معكم . فيثب كل طفل الى ابويه فيأخذون بايديهم فيدخلون بهم الجنة فهم اعرف بآبائهم و امهاتهم يومئذ من اولادكم الذين في بيوتكم . « 3 » » : « چون روز قيامت شود ، در ميان اطفال اهل ايمان ندا شود كه برآييد از قبرهاى خود و پس از آن ندا رسد به ايشان كه برويد به سوى بهشت فوج فوج . مىگويند : پروردگارا با پدر و مادرمان مىرويم . باز ندا رسد به ايشان دوباره كه برويد به سوى بهشت فوج فوج . مىگويند : پروردگارا ! با پدر و مادر خود مىرويم . پس ندا مىشود به ايشان در مرتبهء سيّم كه برويد به سوى بهشت فوج فوج . مىگويند : پروردگارا ! با پدر و مادر

--> ( 1 ) مسند احمد بن حنبل 4 : 105 . ( 2 ) بحار الانوار 82 : 118 . ( 3 ) بحار الانوار 82 : 118 كه به جاى ( انس بن مالك ) و ( عنه ) آمده است .