جهت امرى در موضعى درنگ و تأمل كند . و از معاوية بن حيدة القشيرى « 1 » است از پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله و سلم - كه فرمود : « سوداء و لود خير من حسناء لا تلد ، انّى مكاثر بكم الامم ، حتى ان السقط ليظلّ محبنطئا على باب الجنة فيقال له ادخل الجنة فيقول انا و ابواى فيقال انت و ابواك . » « 2 » : « زنى سياه كه بزايد و فرزند آورد بهتر از جميله‌اى كه فرزند نياورد . به درستى كه من در قيامت فخر مىكنم به فزونى شما امت خود ساير امم را . تا اينكه سقط بر در بهشت خشم آلوده بايستد و او را گويند داخل بهشت شو . گويد من با پدر و مادر خود وارد مىشوم ، بگويند : با پدر و مادرت وارد شو . » . و از عبد الملك بن عمرو است از كسانى كه به او حديث كرده‌اند كه مردى به حضرت رسول خداى - صلى الله عليه و آله - آمد و گفت كه اى پيغمبر خداى ! من فلانه را به زنى خود اختيار كنم ؟ او را نهى فرمود و هر آينه آن زن آبستن نمىشد . باز آمد و سؤال كرد و همان جواب شنيد . بار سيّم آمد و سؤال نمود . رسول خداى - صلى الله عليه و آله و سلم - فرمود : « سوداء ولود احبّ الىّ من عاقر حسناء ثم قال - صلى الله عليه و آله - اما علمت انى مكاثر بكم الامم حتى ان السقط ليبقى محبنطئا على باب الجنة فيقال له ادخل فيقول لا حتى يدخل ابواى فيشفع فيهما فيدخلان الجنة » « كنيزكى سياه زاينده نزد من محبوب‌تر است از زنى باجمال و نازاى . بعد از آن فرمود : آيا ندانسته‌اى كه من در آخرت به زيادى شما مفاخرت مىنمايم ، به اين درجه كه جنين سقط شده بر در بهشت بماند و به او گفته شود وارد شو و بگويد وارد نمىشوم تا پدر و مادرم وارد شوند ، پس در بارهء آنها شفاعت مىكند تا وارد بهشت مىشوند . » و از سهل بن حنظله است و او را فرزند نمىشد ( و او از كسانى است كه در تحت شجره با پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - بيعت نمود ) گفته است : « هر آينه اگر خداى تعالى فرزندى در اسلام به من عطا فرمايد و به سقط بميرد ، و صبر كنم و از خداى تعالى اجر بر مصيبت او خواهم ، دوست‌تر مىدارم از اينكه دنيا و آنچه در آن است مرا باشد « 3 » » .

--> ( 1 ) در بعضى نسخه‌ها معاوية بن جيده يا معاوية بن صيدة قشيرى آمده است ؛ اما صحيح معاوية بن حيده مىباشد . ( ر . ك به تنقيح المقال 3 : 226 ؛ تهذيب التهذيب 10 : 205 ؛ تقريب التهذيب 2 : 259 ؛ الجرح و التعديل 8 : 376 ؛ الإصابه 3 : 432 ؛ أسد الغابه 4 : 385 ) . ( 2 ) الجامع الصغير 2 : 55 ؛ منتخب كنز العمال 6 : 390 . ( 3 ) اسد الغابه : 2 : ص 364 ؛ منتخب كنز العمال 6 : ص 392 با تفاوت اندكى .