مصيبة ما اعظمها مع أنّ رسول الله صلى الله عليه و آله قال من اصيب منكم بمصيبة فليذكر مصابى فإنه لن يصاب بمصيبة اعظم منها . » « 1 » : « اى قوم ! چه مصيبتى بزرگ است با اينكه پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - فرمود : آنكه را از شما مصيبتى رسد ، بايد به ياد آورد مصيبت مرا . به درستى كه كسى به مصيبتى بزرگتر از مصيبت من نرسيده است . » و روايت كرده است اسحاق بن عمار از حضرت صادق - عليه السلام - كه فرمود : « يا اسحاق لا تعدن مصيبة اعطيت عليه الصبر و استوجبت من الله عز و جل الثواب ، انما المصيبة التى يحرم صاحبها أجرها و ثوابها ، اذا لم يصبر عند نزولها . » « 2 » : « اى اسحاق مصيبت مشمار آن را كه صبر بر آن داده شده باشى و ثواب و پاداش نيكت ذخيره شده باشد . بلكه مصيبت آن است كه صاحبش از اجر و ثواب آن محروم شده باشد ، هنگامى كه صبر نكند در نزد نزولش . » و از ابى ميسره است كه گفته است در خدمت حضرت ابى عبد الله - عليه السلام - بوديم ، مردى خدمت آن حضرت آمد و شكايت كرد از مصيبتى كه به او رسيده بود ، فرمود : « اما انك ان تصبر تؤجر ، و إلّا تصبر يمضى عليك قدر الله عز و جل الذى قدر عليك و انت مذموم . » « 3 » : « آگاه باش كه اگر صبر بر نزول مصيبت كنى ، اجر مىبرى ، و اگر صبر نكنى ، بر تو جارى مىشود قدرى كه خداى تعالى بر تو رانده است و تو مذموم و ناپسند خواهى بود . » و از جابر - رضى الله عنه - است كه گفت : پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - فرمود : « قال لى جبرئيل عليه السلام يا محمد ، عش ما شئت فانك ميت ، و احب من شئت فانك مفارقه ، و اعمل ما شئت فانك ملاقيه . » « 4 » : « جبرئيل - عليه السلام - مرا گفت : اى محمد ! زندگانى كن آنچه خواهى و آخر الامر مرده خواهى بود ، و دوست دار هر كه را خواهى و عاقبت از او جدا خواهى ماند ، و هر عمل كه خواهى بكن و پاداش ملاقات تو به آن است . » و روايت شده است كه در بنى اسرائيل ، دانشمند و عابدى بود داراى علم و سداد ، و صاحب رأى و اجتهاد و او را زنى بود كه بينهايت به او مهر ورزيدى و جهان را جز بر

--> ( 1 ) كافى 3 : 220 ؛ بحار الانوار 82 : 143 . ( 2 ) همان 3 : 224 / بحار الانوار 82 : 144 . ( 3 ) همان 3 : 225 ؛ بحار الانوار 82 : 142 . ( 4 ) من لا يحضره الفقيه 1 : 298