فصل تذكر به مصائب حضرت رسول و ديگر مطالب و از ابن عباس - رضى الله عنه - است كه گفته است پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - فرمود : « اذا اصاب احدكم مصيبة فليذكر مصيبته بى ، فإنها من اعظم المصائب » « 1 » « هر گاه مصيبتى به يكى از شما برسد ، بايد به خاطر آورد مصيبت مرا ؛ به درستى كه مصيبت من ، بزرگتر مصيبتهاست . » و از آن حضرت - صلى الله عليه و آله - است : « من عظمت مصيبته فليذكر مصيبة لى ، فانّها ستهوّن عليه » « آنكه بزرگ شناسد مصيبت خود را نسبت به مصيبت من ، به درستى كه مصيبتش آسان مىشود . « 2 » و از آن حضرت - صلى الله عليه و آله - است كه در مرض موتش فرمود : « ايها الناس ، ايّما عبد من امتى اصيب بمصيبة من بعدى فليتعزّ بمصيبته بى عن المصيبة التى تصيبه بغيرى ، فان أحدا من امتى لن يصاب بمصيبة بعدى أشد عليه من مصيبتى . » « 3 » : « هر بنده‌اى از امت من كه مصيبتى بعد از من به او رسد ، شكيبايى و خرسندى به مصيبت من گيرد از مصيبتى كه نسبت به غير من به او رسيده باشد . پس هيچ كس از امت من گرفتار نشود به مصيبتى سخت‌تر و ناگوارتر بر او از مصيبت من » . و از عبد الله بن وليد است به اسناد خودش كه چون حضرت أمير المؤمنين - عليه السلام - به درجهء رفيعهء شهادت فايز شد مرا حضرت حسن به سوى حضرت حسين - عليهما السلام - كه در مدائن بود ، با كتابى فرستاد و چون كتاب را قرائت نمود ، فرمود : « يا لها من

--> ( 1 ) كافى 3 : 220 ، الجامع الكبير 1 : 41 ؛ الجامع الصغير 1 : 72 . ( 2 ) اين ترجمه افتادگى دارد و ترجمهء صحيح آن است كه : « آنكه بزرگ شناسد مصيبت خود را ، بايد به خاطر آورد مصيبت مرا ، كه اين باعث آسانى مصيبتش مىشود » . ( 3 ) الجامع الكبير 1 : 372 ؛ بحار الانوار 82 : 143 .