ضرب الخدود ، و شقّ الجيوب . » « 1 » : « از ما نيست آنكه در وقوع مصيبتى ، بر روى خود زند يا گريبان پيراهن خود را بدراند . » و از ابى امامه است كه پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - فرمود : « لعن الله الخامشة وجهها و الشاقة جيبها و الداعية بالويل و الثبور » « 2 » « خداوند تعالى از رحمت خود دور دارد آن زنان را كه در مصيبتى صورت بخراشند و گريبان بشكافند و صداى اى واى و هلاكت بر آورند . » و از آن حضرت است - صلى الله عليه و آله - كه نهى فرمود از تشييع جنازه‌اى كه فريادى به او باشد . « 3 » و از عمرو بن شعله است از پدرش كه آن حضرت فرمود : « كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ الاكل من غير جوع و النوم من غير سهر و الضحك من غير عجب ، و الرّنة عند المصيبه ، و المزمار عند النّعمة . » « 4 » : « خداى تعالى بسيار دشمن مىدارد خوردن بدون گرسنگى را ، و خواب بدون بىخوابى را ، و خندهء بدون تعجب را ، و فرياد در نزد مصيبت را ، و ساز در هنگام نعمت را . » و از يحيى بن خالد است كه مردى به حضرت نبوى - صلى الله عليه و آله - شرفياب شد و عرض كرد كه چه چيز اجر مصيبت را زايل مىكند ؟ فرمود : « تصفيق الرجل بيمينه على شماله و الصبر عند الصدمة الأولى ، من رضى فله الرضا و من سخط فله السّخط » « 5 » « زدن شخص دست راست به دست چپ است و شكيبايى در نزد صدمهء نخستين است و آنكه به قضاى خدا خشنود باشد ، خداوند تعالى از او خشنود است و آنكه ناخشنود باشد ، خداوند جل و علا را از خود ناخشنود مىدارد . » و از ام سلمه - رضى الله عنها - است كه گفت : چون ابو سلمه - رضى الله عنه - وفات يافت ، گفتم مردى غريب و در خاك غربت بود . هر آينه بر او چندان بگريم كه ذكرش در عالم بماند و براى گريه مهيا بودم . در اين هنگام زنى وارد شد و اراده داشت كه مرا در گريه مساعدت كند . پيغمبر خداى - صلى الله عليه و آله - او را پيش آمد و فرمود :

--> ( 1 ) مسند احمد 1 : 386 ؛ صحيح بخارى 2 : 104 ؛ صحيح مسلم 1 : 99 ؛ سنن ابن ماجه 1 : 504 ؛ سنن النسائى 4 : 20 و 21 ؛ البحار 82 : 93 . ( 2 ) الجامع الصغير 2 : 405 ؛ سنن ابن ماجه 1 : 505 البحار 83 : 93 . ( 3 ) سنن ابن ماجه 1 : 504 . ( 4 ) الجامع الصغير 2 : 268 . ( 5 ) بحار الانوار 82 : 93 .