ينزل العبد منه حيث انزله العبد من نفسه . » « 1 » : « آنكه خواهد بداند كه چيست براى او در نزد خداى عزّ و جلّ ، پس نظر كند كه چيست براى خداى عز و جل در نزد او . پس به درستى كه خداى تعالى بنده را منزلتى از خود مىدهد كه بنده از نفس خود ، خداى را منزلت دهد . و در اخبار داود - على نبينا و عليه السلام - است : « ما لأوليائى و اللهمّ بالدنيا انّ اللهم يذهب حلاوة مناجاتى من قلوبهم ، يا داود ان محبتى من اوليائى ان يكونوا روحانيين لا يغتمّون . » « 2 » : « دوستان مرا ، با غم چه كارست ؟ به درستى كه هم خاطر و اندوه دل شيرينى مناجات مرا زايل مىكند از دلهاى ايشان . اى داود ! حق محبت من از دوستانم اين است كه پيوسته در روح و مسرّت باشند و صفحهء ضمير ، به ناخن همّ و اندوه ، نخراشند . » و روايت شده است كه حضرت موسى - على نبينا و عليه السلام - به پيشگاه حضرت اقدس الهى عرض كرد كه « يا رب دلّني على امر فيه رضاك عنى حتى اعمله . فاوحى الله تعالى اليه إن رضائى في كرهك و انت ما تصبر على ما تكره قال يا رب دلنى عليه قال ان رضاى في رضاك بقضائى . » « 3 » : « خداوندا ! مرا راهنمايى [ كن ] به آنچه خوشنودى و رضاى تو در آن است تا به آن كار بندم و عمل نمايم . پس خداى تعالى به سوى او وحى فرستاد كه رضاى من در چيزهايى است كه تو مكروه مىشمارى . عرض كرد : اى پروردگار من ! مرا بر آن چيز دلالت فرماى . فرمود : به درستى كه رضاى من در رضاى توست به قضاى من . » و در مناجات حضرت موسى - عليه السلام - است كه « اى ربّ اىّ خلقك احبّ اليك قال من اذا اخذت حبيبه سالمنى قال فأى خلق انت عليه ساخط قال من يستخيرنى في الامر فاذا قضيت له سخط قضائى . » : « اى آفريدگار من ! كدام بندهء تو به سوى تو محبوبترست ؟ فرمود : آنكه هر گاه محبوب او را از او بستانم با من از در مسالمت باشد و قضاى مرا تسليم دهد و بداند كه صلاح او را در آن دانسته‌ام . عرض كرد : كدام بنده‌اى است كه تو بر او ساخط و از او ناراضى باشى ؟ فرمود : آنكه در امرى خير خود از من

--> ( 1 ) المحاسن : 252 ؛ مشكاة الانوار : 11 ؛ عدة الداعى : 167 ؛ المستدرك على الصحيحين 1 : 495 . ( 2 ) بحار الانوار 82 : 143 . ( 3 ) دعوات راوندى : 71 ؛ بحار الانوار 82 : 143 .