پيوستگىاش دائم ، همدمى او زياد و نفعش كامل باشد . پس اگر به مرادت رسيدى و دوست داراى صفات مذكور را يافتى ظفرمند و پيروزى ؛ او همان كسى است كه سزاوار است مقصد نهايى تو باشد و لازم است از او محافظت كنى و به او اهتمام‌ورزى و اوقات خود را صرف او نمايى و اوست غايت هر محبت و منتهاى هر مقصد و آن نيست مگر اشتغال به خدا و به او واگذارى هر چه كه در اين مسير به انسان وارد مىشود زيرا اين علامت دوستى خداوند متعال است كه فرمود : يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ « 1 » و الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ « 2 » « خدا ايشان را دوست دارد و ايشان نيز خدا را دوست دارند . » « و كسانى كه ايمان آورده‌اند محبتشان از براى خدا شديدتر است . » و پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله محبت خدا را از شرايط ايمان قرار داده و فرمود : « لا يؤمن احدكم حتّى يكون اللَّه و رسوله احبّ اليه ممّا سواهما و لا يتحقّق الحبّ في قلب احدكم لأحد مع كراهته لفعله و سخطه به بل مع رضاه به على كلّ وجه بل على وجه الحقيقه لا على وجه التّكليف و التّعنت . » « هيچ يك از شما ايمان نياورد مگر اين كه خدا و رسول او در نزدش از همه محبوب‌تر باشند و محبّت كسى در قلب هيچ كدام از شما واقع نمىشود در حالى كه از كار او

--> ( 1 ) مائده : 54 ( 2 ) بقره : 165