آورد . بعد از حمد و ثناى الهى ، فرمود : اى مردم ، آفتاب و ماه دو آيه و علامت ، از آيات خداوندى ، و براى مرگ كسى گرفته نمىشوند . يعنى حيات و ممات كسى ، در آنها اثر نمىگذارد . هر وقت شما ، كسوف يا خسوف را ديديد ، برويد به سوى مساجد . يعنى نماز آيات بخوانيد ، سپس چشمان پيغمبر ، پر از اشك شد . عرض كردند يا رسول اللَّه ، شما نيز در مصيبت گريه مىكنيد ؟ فرمود : من هم بشرى مثل شما هستم چشم مىبيند و دل مىشكند و به درد مىآيد و اشك جارى مىشود ولى چيزى كه سبب غضب خداست ، نمىگويم . 7 - گريه رسول اكرم در مرگ فرزندش طاهر عن نائب بن بريد انّ النّبى ( صلّى اللَّه عليه و آله ) لمّا مات ابنه الطّاهر ذرفت عيناه فقيل يا رسول اللَّه بكيت فقال ( صلّى اللَّه عليه و آله ) انّ العين تذرف و انّ الدّمع يغلب و انّ القلب يحزن و لا نعصى اللَّه عزّ و جلّ . نائب بن بريد گويد : هنگامى كه طاهر فرزند پيغمبر ، از دنيا رفت ، چشم پيغمبر ، پر از اشك شد . عرض كردند : يا رسول اللَّه ، گريه مىكنى ؟ در جواب گفت : چشم مىگريد ، و اشك جارى مىشود ، دل محزون مىشود ، ولى به خدا معصيت نمىكنم - يعنى سخنى كه سبب عصيان است ، گفته نمىشود . 8 - گريه رسول اكرم سر قبر مادرش روى مسلم في صحيحته انّ النّبى ( صلّى اللَّه عليه و آله ) زار قبر امّه فبكى و ابكى من حوله . مسلم كه يكى از ائمه اهل سنت است ، در كتاب صحيحش نقل كرده كه پيغمبر اكرم ، قبر مادرش آمنه را ، زيارت كرد و گريه كرد ، و تمام كسانى كه در اطراف رسول اللَّه بودند ، گريستند . 9 - گريه پيغمبر در وفات عثمان بن مظعون روى انّ النّبى ( صلّى اللَّه عليه و آله ) لمّا مات عثمان بن مظعون كشف الثّوب عن وجهه ثمّ قبّل ما بين عينيه ثمّ بكى طويلا فلمّا رفع السّرير - قال ( صلّى اللَّه عليه و آله ) طوباك يا عثمان لم تلبّسك الدّنيا و لم تلبّسها . از پيغمبر اكرم نقل شده : هنگامى كه عثمان بن مظعون ، از دنيا رفت ، جامه از روى او برداشت ، و ما بين دو چشم او را بوسيد . بعد از آن زمانى طولانى گريه كرد . سپس فرمود :