الشهيد الثاني (مترجم: مخبر دزفولى)
79
مسكن الفؤاد (ارمغان شهيد) (فارسى)
جعلنى اللَّه شيخا احبّ الشّيخوخة و ان جعلنى شابّا احبّ الشيبوبة و ان امرضنى احبّ المرض و ان شفانى احبّ الشّفاء و الصّحّة و ان اماتنى احبّ الموت و ان ابقانى احبّ البقاء فلمّا سمع جابر هذا الكلام منه قبل وجهه - و قال صدق رسول اللَّه ( صلّى اللَّه عليه و آله ) فانّه قال ستدرك لى ولدا اسمه اسمى يبقر العلم بقرا كما يبقر الثّور الارض فلذلك سمّى باقر علم الأوّلين و الآخرين . روايت شده ، كه جابر بن عبد اللَّه انصارى رضى اللَّه عنه در اواخر عمرش گرفتار ضعف و پيرى و ناتوانى شده بود . حضرت باقر ( عليه السّلام ) از او ديدن كرد و از او پرسيد : حالت چگونه است ؟ عرض كرد : در حالى هستم كه پيرى را ، بهتر از جوانى دوست دارم . و بيمارى را بهتر از سلامت ، و مرگ را بهتر از زندگى . حضرت فرمود : اما من ، اگر خدا مرا پير كرد ، پيرى را دوست دارم ، و اگر جوان ، جوانى را ، و اگر بيمار ، بيمارى را ، و اگر سلامت ، سلامتى را ، و اگر مرگ فرا رسد ، مرگ را ، و اگر مرا باقى گذارد ، زندگانى را . وقتى جابر اين سخنان را از حضرت شنيد ، صورت او را بوسيد ، و گفت : پيغمبر اكرم راست گفت ، كه فرمود : اى جابر ، زنده مىمانى تا فرزندم ، محمد را درك كنى كه اسمش ، اسم منست . و مىشكافد علم را ، شكافتنى ، همانطور كه گاو زمين را مىشكافد . و بعد دارد ، از اين جهت حضرت را باقر و شكافنده علم اولين و آخرين مىگويند . 13 - رضايت به رضاى خدا روى الكلينى باسناده الى ابى عبد اللَّه ( عليه السّلام ) قال رأس طاعة اللَّه ، الصّبر و الرّضى عن اللَّه فيما احبّ العبد او كره و لا يرضى عبد عن اللَّه فيما احبّ او كره الّا كان له خيرا فيما احبّ او كره . كلينى با يك سلسله سند از حضرت صادق ( عليه السّلام ) نقل كرده ، كه فرمود : رأس بندگى و اطاعت خدا صبر و رضايت از خدا است ، در چيزى كه بنده آن را بخواهد يا نخواهد . بعد فرمود : هيچ بندهاى در مقام مكروهات و سختيها صبر نمىكند ، مگر آنكه خيرش در آنست . 14 - داناترين مردم به خدا عن الصادق ( عليه السّلام ) : اعلم النّاس باللَّه عزّ و جلّ ارضاهم بقضاء اللَّه . حضرت صادق ( عليه السّلام ) فرمود : داناترين مردم به خدا يا شايستهترين مردم به خدا كسانى هستند كه در مقابل قضاى خداوندى راضىترند . 15 - وحى خداوند به حضرت موسى ( ع ) عن الصّادق عليه السّلام فيما اوحى اللَّه عزّ و جلّ الى موسى ( عليه السّلام ) يا موسى بن عمران ما