مقدمه مؤلف « 1 » اين كتاب مبنى است بر يك مقدمه و چند باب اما مقدمه : بدان كه از امور مسلمه اينست ، كه يگانه وسيله‌اى كه انسان بدان خدا را مىشناسد ، و گواهى به نبوت پيمبران داده و به شرايع آسمانى عمل مىكند ، و انسان را به كسب فضائل تحريص نموده ، و از رذائل برحذر مىدارد و كارهاى دنيا و آخرت انسان را منظم و موجب رسيدن به آقائى در دو جهان مىگردد ، عقل است . و اين عقل مانند نور و روشنائى قابل كم و زياد است عقل مانند روشنائى است در تاريكى . پيش قومى به كلّى خاموش شده مانند چشم نابينا ، و پيش ديگران روشنائيش فزونى مىيابد مانند روز روشن . لذا شايسته و بجا است كسى كه داراى عقل است و از اين نيروى الهى برخوردار است ، مخالفتش نكند ، و در مقابل ، از هواى نفسانيش متابعت ننمايد ، بلكه او را بر تمام امورش حكومت دهد ، و از راهنمائيهاى آن استفاده كند . همين عقل از راههاى مختلفى ( كه در زير بيان مىشود ) ، حكم مىكند كه انسان مؤمن در وقت فرا رسيدن بلا و مصيبت و فقدان دوستان و فرزندان ، بايد راضى به قضاى خداى تعالى باشد . اكنون آن وجوه و راهها را ذيلا بيان مىداريم . 1 - اگر انسان مؤمن ، دقت و توجه به عدل و حكمت و رحمت و كمال عنايت حق تعالى را نسبت به بندگانش بنمايد . كه انسان را از ظلمتكده عدم ، به نورانيت وجود آورده است ، و او را مشمول نعمتها و الطاف خويش نموده و به تمام معنى او را كمك كرده و از سعادت ابدى او را بهره‌ور كرده است ، و بدون اينكه نيازى به بندگان داشته باشد . فقط اين انعام و احسان براى رساندن بشر است به سعادت ابدى و كرامت هميشگى . زيرا خداى تعالى غنى مطلق

--> ( 1 ) مرحوم شهيد در ابتداء خطبه‌اى را كه مشتمل بر حمد و ثناى خداوند و ائمه اطهار است متذكر مىشود كه بخاطر اختصار از ذكر آن خوددارى نموديم ( مترجم )