الشهيد الثاني (مترجم: مخبر دزفولى)
107
مسكن الفؤاد (ارمغان شهيد) (فارسى)
و خدا ترا از آن بهرهور گردانيد ، و اكنون كه آن را از تو گرفته ، متقابلا اجر بسيار به تو عنايت كرده . اجرى كه عبارتست از درود و رحمت و هدايت ( اشاره است به آيه شريفهء أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ ) اگر صبر كنى دو مصيبت به تو وارد نمىشود اجرت ضايع و از گذشته پشيمان نمىشوى اگر با اجر و ثواب مصيبت ، بر خدا وارد شوى ، مىفهمى كه مصيبت در مقابل ثواب الهى خيلى كم و كوتاه است و وعده خدا حتمى است . بايد تأسف تو بر مصيبت نازله ، بر طرف گردد . و السلام 3 - عن ابى عبد اللَّه جعفر بن محمّد الصّادق ( عليه السّلام ) عن ابيه عن جدّه قال لمّا توفّي رسول اللَّه جاء جبرئيل و النّبىّ ( صلّى اللَّه عليه و آله ) مسجّى و في البيت علىّ و فاطمة و الحسن و الحسين عليهم السّلام فقال السّلام عليكم يا اهل بيت النّبوّة « كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ » - الا انّ في اللَّه عزّ و جلّ عزاء من كلّ مصيبة و خلفا من كلّ هالك و دركا لما فات فباللَّه عزّ و جلّ فثقوا و ايّاه فارجوا فانّ المصاب من حرم الثّواب هذا آخر وطئى في الدّنيا . حضرت صادق از پدرش امام باقر و او از پدرش نقل كرده ( كه ظاهرا حضرت امير المؤمنين است ) ، كه وقتى رسول اللَّه از دنيا رفت ، جبرئيل وارد خانه شد در حالى كه روى بدن شريف آن حضرت پارچهاى كشيده شده بود و فقط در خانهء ، على و فاطمه و امام حسن و امام حسين ( عليهم السلام ) بودند ، و گفت : سلام بر شما اهل بيت نبوّت ، هر انسان بايد مزهء مرگ را بچشد ، و بدون شك شما اجرتان را روز قيامت دريافت خواهيد كرد آگاه باشيد ذات مقدس حق تعالى در هر مصيبت ، به صاحب مصيبت تسكين مىدهد و پاداشى در مقابل آنچه كه از دست رفته ، عطا مىفرمايد سپس جبرئيل عرض مىكند : پس به خدا تكيه كنيد و به او اميدوار باشيد ، زيرا مصيبت زده كسى است كه از ثواب خداوندى محروم و بىبهره باشد . و بعد جبرئيل گفت : اين آخرين قدم من است كه در دنيا مىگذارم ( يعنى بعد از وفات پيغمبر وحى منقطع مىشود و ديگر جبرئيل مأموريتى ندارد كه به زمين يا اين جهان بيايد . و به همين مضمون دو سه روايت ديگر مرحوم شهيد نقل كرده ، كه از ذكر آنها خوددارى مىشود ) . يكى از راههاى تسكين آلام يادآورى مصيبت پيغمبر است ( در مقدمه بايد بگويم بزرگترين شخصيت عالم خلقت پيغمبر است ، كه وجودش از هر پدر و مادر و فرزندى براى انسان نافعتر است . لذا مصيبت او از همهء مصيبتها بزرگتر است . لذا در روايات چنين آمده است : )