يافت از جوهاى آن زن سؤال فرمود ، عرضكرد باذن خدا بردم ، زيرا تاجرى در بيابان ( مدت چند روزى ) حيواناتش بىآذوقه شدند . پس نذر كرد هر كه علوفه بحيوانات او دهد يك ثلث ( 3 / 1 ) از بارهاى آن حيوانات جهت او باشد ، پس من بأمر خدا آن جوها را بپيش او انداختم و وفاى به نذر بر او واجب شد ( پس از چندى كه تاجر آمد ) حضرت سليمان از او سؤال كرد و تاجر اقرار نمود ، پس آن حضرت آن زن را خواست ، چون حاضر شد . تاجر گفت اى زن براى تو است يك ثلث از آن اموال و آن سيصد و شصت هزار دينار مىشود ، آن زن با كمال خرسندى گرفت و به خانه خويش رفت . پس حضرت داود به حضرت سليمان فرمود : هر كه بخواهد كه معامله با سود و منفعت بسيار كند بايد با چنين خداى كريم معامله نمايد و از همين جهت است كه روايت شده هر گاه فقير شديد با خداى معامله كنيد به صدقه دادن كه بىنياز خواهيد شد ، و از فقر نجات خواهيد يافت . باب سىام در حياى از خداوند فرمود رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از علائم ايمان حيا داشتن است ، روزى بأصحاب خود فرمود : از خداى خود حيا بداريد آنچنان كه حق حيا و شرم است ، صحابه گفتند كه چكار كنيم ؟ فرمود : گوش فرا ندهيد به سخنانى كه نبايد گوش داد ، و نظر نكنيد به چيزى كه نبايد نگاه كرد و اعتقاد نكنيد به آنچه كه جايز نيست اعتقاد كردن به آن ، و شكم را