و منقول است كه يكى از بزرگان هميشه از خدا درخواست ميكرد عصمت از گناه را ( كه خداوند او را از گناه كردن باز دارد ) پس در خواب به او گفته شد : اگر همهء شما را از گناه كردن باز دارم ، پس عفو و رحمت من شامل حال چه كسى شود . و وحى فرمود خداى سبحان به حضرت داود عليه السّلام بگو ببندگانم : خلق نكرده‌ام شما را كه سودى برم ، بلكه آفريدم تا از من منتفع شويد و سودى بريد ، صدق اللَّه ( العلى ) العظيم سخن بصدق و راستى فرموده بدليل آنكه قرار داده هر حسنه‌اى را بده برابر ، بلكه هفتصد برابر ، براى كسانى كه بخواهد . چنان كه ميفرمايد : مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ « 1 » مثل آنان كه مالشان را در راه خدا انفاق كنند بمانند دانه‌ايست كه از يك دانه هفت خوشه برويد و در هر خوشه‌ئى صد دانه ( كه يك دانه هفتصد دانه بشود ) و قرار داده يك گناه را برابر يك گناه ( بدون زياده ) ، و همت بر كار نيكو داشتن خود حسنه است اگر چه بجا آورده نشود ، و ليكن همت بر گناه داشتن گناهى نيست تا بجا آورده شود ، و قرار داد توبه از گناه را حسنه و بسيار دوست ميدارد توبه‌كنندگان را . پس اين دلالت مىكند ( و معلوم ميگردد ) كه ما را خلق فرموده تا اينكه نفع و سودى بريم از معامله با او . و مرويست از امام حسن عسكرى عليه السّلام كه أبو دلف « 2 » درخت

--> ( 1 ) . 261 - البقره ( 2 ) . ابو دلف « كصرد » العجلى و اسمش قاسم بن عيسى از امراء دولت عباسى و از اسخياء معروفست و معاصر هرون الرشيد و مأمون بوده .