الحسن بن محمد الديلمي (مترجم :مسترحمى)

48

إرشاد القلوب (فارسى)

خود را بذكر خداى سبحان وادارى يا تعليم علم كن كه آن هم ذكر خداى تعالى است ، بدرستى كه عمر سرمايهء بزرگيست براى تجارت ( آخرت ) پس هر گاه ترك ذكر خدا كردى و سخنان لغو و بيهوده گفتى همانند آن كسى خواهى بود كه ببيند درّى را پس موقع برداشتن آن در عوض سنگى بردارد . پس هوشيار باش زمانى كه ملك الموت براى قبض روح تو آمد اگر از او مهلت بخواهى ساعتى را و يا اقلّا يك دقيقه‌اى كه لا إله إلا اللَّه بگوئى نخواهد داد اگر چه تمامى دنيا را داشته باشى و به او ببخشى ، و چه بسيار انسان ساعاتى از عمر عزيز و گرانبهاى خود را بيهوده صرف كرده و اين خود يكنوع ضرر و غبن بزرگيست بدرستى كه مؤمن آن كسى است كه سخنش فقط ذكر خدا باشد و خاموشيش تفكر و نظر كردنش از روى عبرت باشد . و فرمود : حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بابى ذرّ غفارى ( ره ) آيا تعليمت نكنم عملى را كه سبب سنگينى ميزان شود و بر زبان هم سبك باشد ؟ عرض كرد : بلى يا رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : خاموشى و حسن خلق و ترك نمودن آن چيزهائى كه فائده به حال آدمى ندارد . و مرويست كه حضرت لقمان عليه السّلام مشاهده كرد كه حضرت داود عليه السّلام زره ميسازد ، خواست سؤال كند و ليكن تأمل و صبر كرد تا موقعى كه آن را تمام كرد و پوشيد دانست كه اسلحهء جنگيست بدون آنكه سؤال كند . و فرمود : هر كه كلامش زياد باشد زياد است لغزش و خطايش و هر كه زياد باشد لغزش و خطايش زياد است لغو گفتن او و هر كه