و مرويست كه يكى از اعراب به خدمت آن حضرت آمد و عرض كرد : مرا بعملى دلالت كن و دستورى بده كه به آن عمل كنم و بسبب آن داخل بهشت شوم ؟ فرمود : گرسنگان را سير كن و تشنگان را سيراب نما و أمر بمعروف و نهى از منكر كن ، و اگر قدرت بر آنها نداشتى زبان خود را از غير سخن خير محافظت كن كه به اين سبب بر شيطان غالب مىگردى . و فرمود : خداوند آگاه و حاضر است نزد هر زبان گوينده‌اى پس بايد بپرهيزد از نواهيش ، و توجه كامل بنمايد بگفتار خود و بداند چه ميگويد . و فرمود : چون مؤمن را خاموش و صاحب وقار بينيد به او تقرب جوئيد و بوى نزديك شويد و با او معاشرت كنيد كه حكمت تلقين مىكند . و از حضرت عيسى عليه السّلام مرويست كه فرموده عبادت ده جزو است و نه جزو آن در خاموشى است و يك جزو در فرار از مردم . و منقول است كه از جملهء حكمت آل داود اين بود كه : بر عاقل لازم است كه شناسائى با ( اهل ) زمان خود داشته باشد و نگاهبان زبان خود باشد و توجهش بانجام وظيفه خودش باشد ( كه به ديگران كارى نداشته باشد ) و هراسان باشد از موثق‌ترين برادران خود ، و هر كه بسيار ياد مرگ كند بكمى از دنيا قانع باشد و حوادث و كارهاى سخت دنيا بر او آسان شود ، و هر كه كلماتى كه ميگويد شماره كند سخن گفتنش كم مىشود ( زيرا ميبيند بسيارى از آنها لغو و بيهوده و بىمنفعت است ) ، بدان ( اى برادر ) نيكوترين احوال تو وقتى است كه زبان خود را نگاه بدارى از غيبت و نمامى كردن و سخن بيهوده گفتن و در عوض زبان