ليكن فخر است در آخرت ، و ثروت ( اگر چه به ظاهر ) در دنيا فخر است ليكن ذلت است در آخرت ، پس خوشا به حال كسى كه فخرش در آخرت باشد . و فرمود : عليه السّلام كسى كه ( چيزى بدهد و ) منت بگذارد بر فقير ملعون است در دنيا و آخرت ، و كسى كه بر پدر و مادر و برادر و خواهرش ( چيزى بدهد و بر آنها ) منت بگذارد از رحمت ( خدا ) و ملائكه دور است و بجهنم نزديك و دعايش مستجاب نگردد و حوائجش بر آورده نشود و خداى تعالى در دنيا و آخرت نظر ( لطف و مرحمت ) به او نفرمايد . و فرمود : عليه السّلام هر كه اذيت كند مؤمنى را بدون علت گناهش به قدر گناه آن كسى است كه ده مرتبه خراب كرده باشد مكه معظمه و بيت المعمور را و كشته باشد هزار ملك مقرب را . و فرمود : عليه السّلام حرمت مؤمن فقير بزرگتر است نزد خداوند از هفت آسمان و هفت زمين و ملائكه‌ها و كوهها و آنچه كه در آنها است . و فرمود حضرت امير المؤمنين عليه السّلام : كه فتوّت و جوان مردى در چهار چيز است ، تواضع نمودن با داشتن ثروت ، عفو نمودن ( از كسى كه بدى نموده ) با داشتن قدرت انتقام ، نصيحت و راهنمائى نمودن با داشتن عداوت و دشمنى ، و بذل و بخشش نمودن بدون منّت گذاردن . و فرمود : عليه السّلام بيشتر چيزى كه مردم بسبب آن داخل بهشت ميشوند تقوا و حسن خلق است ، و بهترين چيزى كه به انسان عطا شده اخلاق نيكو است ، و بهترين توشه ( آخرت ) تقوى است ، و بهترين گفتارها آن گفتاريست كه با كردار مطابق باشد . و فرمود : حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله هر كه پنج چيز را انجام دهد