الحسن بن محمد الديلمي (مترجم :مسترحمى)
243
إرشاد القلوب (فارسى)
بيان فرمائيد ؟ فرمود : گناهى كه آمرزيده مىشود گناهيست كه بندهاى مرتكب مىشود و خداوند براى مكافاتش او را در دنيا معاقبه ميفرمايد ، و خدا حليمتر و كريمتر از آن است كه بندهء خود را دو مرتبه براى يك گناه عقاب فرمايد . و گناهى كه آمرزيده نميشود ظلميست كه مردم به يكديگر ميكنند و خداوند بعزّت و جلال خود قسم ياد نموده كه نيامرزد ( مگر بعد از رضايت و عفو طرف ) چنان كه فرموده بعزّت و جلال خودم قسم عفو نميكنم ظلم هيچ ظالمى را اگر چه بدست زدن ( به آرامى ) باشد و يا دست كشيدن بر سر كسى و يا دست زدن بر حيوانات باشد ، و خداوند در قيامت قصاص فرمايد به حدى كه به گردن كسى مظلمهء ديگرى نباشد . و قسم سوم گناهيست كه خداوند آن را بپوشاند و توبه را روزى بندهء خود فرمايد ، پس صبح كند آن بنده در حالى كه از گناه خود خائف و هراسان باشد و به پروردگار اميدوار باشد ، لذا اميد رحمت ( و آمرزش ) براى اين بنده هست . و مرويست از حضرت باقر عليه السّلام كه هر گاه خداوند اراده فرمايد كه بندهء خود را ( بواسطه اطاعت و بندگى ) اكرام كند و آن بنده گناهى داشته باشد او را مبتلا به بيمارى كند ، و اگر بيمارش نكند قبض روحش را سخت نمايد تا مكافات ( و عقوبت ) گناهش بشود ( و از عقوبت اخروى نجات بيابد ) و اگر اراده فرمايد كه بندهء خود را ( بسبب معصيتش ) ذليل و خوار ( و عذاب ) نمايد و آن بنده حسنهاى داشته باشد براى جزاى حسنهاش در دنيا بدن او را سالم نگهدارد و يا اينكه روزى را بر او وسيع گرداند و يا مرگ را بر او آسان نمايد تا مكافات حسنه ( و جزاى