الحسن بن محمد الديلمي (مترجم :مسترحمى)

242

إرشاد القلوب (فارسى)

چه مىشود ؟ فرمود : آيا گمان ميكنى كه خداوند پس از ندامت مؤمن از گناه خود و توبه نمودن توبه را از او قبول نميكند ؟ گفت عرضكردم : اگر بعد از توبه باز گناه كرد چه مىشود ؟ فرمود : براى هر مرتبه كه مؤمن توبه كرد و استغفار نمود خداى تعالى او را مىآمرزد زيرا خداوند آمرزنده و مهربان است و توبه را قبول مىكند ، يا محمّد بپرهيز از اينكه مؤمنان را از رحمت خدا مأيوس و نااميد گردانى . و فرمود : توبه‌كنندهء از گناه مانند كسى است كه هيچ گناهى براى او نباشد ، و هر كه هميشه گناه كند و استغفار نمايد استهزاء و سخريه به خود مينمايد ، و فرمود : هر كه استغفار نمايد در هر روز هفتاد مرتبه ، خداى تعالى هفتصد گناه او را بيامرزد . و مرويست كه سؤال كردند از آن حضرت از معنى آيه : الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ ، فرمود : فواحش زنا كردن و دزدى نمودن است و : لمم : گناه صغيره است كه مؤمن گاه مرتكب آن مىشود و خود را ملامت و سرزنش مىكند و سپس استغفار مىكند . و مرويست كه روزى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در كوفه بالاى منبر رفتند و پس از حمد و ثناى الهى فرمود : اى گروه مردم تمامى گناهان بر سه قسمست و ساكت شدند ، مردى از صحابه عرضكرد يا على عليه السّلام فرموديد گناه بر سه قسمست و ساكت شديد ؟ فرمود : آرى نگفتم آن را مگر آنكه خواستم تفصيل آن را بيان كنم و ليكن مرا حالتى عارض شد كه فاصله بين كلام گرديد ، سپس فرمود : آرى گناهان بر سه قسمست ، گناهيست كه آمرزيده مىشود ، و گناهيست كه آمرزيده نميشود ، و گناهيست كه صاحبش بين خوف و رجا است ، عرضكردند براى ما