و بكبريائيم ( كه برتر ميباشم از اينكه عقول خلايق بتوانند دريابند بزرگى مرا ) و بنور و عظمتم ( كه واجد همه گونه كمالاتم و موجودى را بپايه عظمت من نميرسد ) و سوگند بعلوّ خودم ( كه بالاتر از اين هستم كه كسى گنه مرا دريابد ) و بارتفاع شأنم ( كه كسى تواند وصف كند مرا ) كه اختيار نمينمايد بنده‌اى خواهشها و هواى نفسانى خود را بر اراده و فرمودهء من مگر آنكه پراكنده ميكنم امورات زندگى او را و روى گردان ميگردانم از او دنيا را تا جايى كه معاش وى مختل شود و هر چه كوشش كند چيزى بدست نياورد مگر آنچه را كه من براى او مقدّر كرده‌ام و بعزّت و جلالت و عظمت و نور و علوّ و ارتفاع و مكان خودم قسم كه اختيار نميكند بنده‌اى خواهش و فرمودهء مرا بر خواهشها و هواهاى نفسانى خودش مگر آنكه ملائكه‌ها را حافظ و نگهبان او قرار مىدهم و آسمانها و زمين‌ها را ضامن روزى او ميگردانم و معيشت او را برايش جمع ميكنم و براى او مهيّا مينمايم و تجارت هر تجارت‌كننده‌اى را بسوى او ميرسانم و من از براى او هستم بعوض آنكه كسب و تجارت كاسبها و تاجران باطل را ترك كرده و رضاى مرا اختيار نموده . و فرموده : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هر كه طلب نمايد خوشنودى مردم را به چيزى كه موجب سخط الهى مىشود حقتعالى چنان كند كه از آن جمعى كه توقع مدح از ايشان دارد مذمّت او كنند ، و هر كه رضاى خدا را اختيار نمايد بر سخط مردم هر آينه خدا كفايت فرمايد امور او را و برگرداند از او دشمنى هر دشمن را و حسد هر حاسديرا و ظلم هر ظالمى را و هميشه ياور او باشد . و مرويست از حضرت باقر عليه السّلام كه ( ولايت و دوستى ) حضرت