( و مسما ) ى آن را مشركست و عبادت دو چيز را نموده ( زيرا اسم را يكى و معنى را يكى حساب كرده ) و هر كه عبادت نمايد معنا و مسمائى كه اسم ( اللَّه و غيره از اسماء الحسنايش ) بر آن دلالت مىكند خدا را عبادت نموده و اين است دين من و دين آباء من . و منقولست كه مردى به خدمت حضرت صادق عليه السّلام آمد و گفت مرا دلالت كن به خداوند كه او چه چيز و چگونه است ؟ زيرا جمعى از ملحدين و منكرين وجود خدا با من بسيار مجادله و مباحثه مينمايند و مرا حيران كرده‌اند و به شك و ترديد انداخته‌اند ، آن حضرت فرمود : هرگز بكشتى سوارشده‌اى ؟ گفت بلى ، فرمود آيا كشتى با بودن تو شكسته است كه مضطرب شده باشى و هيچ چاره‌اى از براى نجات خود ندانى و كشتى ديگرى هم نباشد كه تو را از اين بلا برهاند و شناگرى هم نباشد كه مانع غرق شدن تو شود ؟ گفت بلى ، فرمود آيا در آن موقع فكر كردى كه كسى هست قادر بنجات تو باشد ؟ گفت بلى ، فرمود : همان خداى قادر است كه ميتواند تو را نجات دهد در چنين وقتى كه نجات دهنده‌اى نيست و ميتواند بفرياد تو برسد در چنين جايى كه فريادرسى نيست . و مرويست در تفسير وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ * « 1 » يعنى نشناختند خدا را حق شناختنش و تعظيمش نكردند حق عظمتش و عبادتش ننمودند آنچنان كه بايد او را عبادت كرد . وصيّت و نصيحت فرمود حضرت امير المؤمنين عليه السّلام به فرزند أرجمندش حضرت امام حسن عليه السّلام : اى فرزند خداى تو بزرگتر از اين

--> ( 1 ) . 91 - الانعام