الحسن بن محمد الديلمي (مترجم :مسترحمى)

173

إرشاد القلوب (فارسى)

كن ، آن زن چند روزى صبر كرد ، دوباره شرفياب شد و عرضكرد دعا كنيد ؟ آن حضرت فرمود صبر را پيشه كن ، آن زن چند روز ديگر باز صبر كرد و بار دگر آمد و عرضكرد دعا كنيد بيايد زيرا نيامدنش طول كشيده ؟ آن حضرت فرمود مگر نگفتم صبر كن عرضكرد چقدر صبر كنم من ديگر نميتوانم صبر نمايم ، آن حضرت فرمود بخانهء خود بشتاب كه فرزندت ( پس از چند ساعتى ) خواهد آمد چون آن زن بخانهء خود بازگشت فرزندش از سفر آمد ، آن زن با كمال خورسندى خدمت آن حضرت آمد و عرضكرد يا بن رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله آيا بعد از پيغمبر وحى ( بشما ) نازل مىشود ؟ فرمودند ( آنچنان كه تو در نظر دارى ) وحى نازل نميشود و ليكن رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرموده هر گاه صبر آدمى تمام شود نوبت فرج و گشايش مىشود ، و چون تو گفتى ديگر صبر نتوانم كرد دانستم كه خداى تعالى فرج به تو عنايت خواهد فرمود بآمدن فرزندت . و حقيقت دعا اظهار بنده است احتياج خود را به خداوند با منتها درجه تذلّل و مسكنت و خشوع و هر گاه بنده‌اى چنين باشد كمال عبوديت را بجا آورده و آن وقت است كه خداوند به اندازه و بمقتضاى حكمت و مصلحت حال بنده به او تفضّل خواهد فرمود ، زيرا جود و كرم الهى از حكمتش تجاوز نميكند و خداوند منع نمينمايد چيزى را از بنده‌اش به جهت بخل ، بلكه گاه مىشود بمقتضاى حكمت صلاح بنده نيست كه چيزى به او داده شود ، زيرا بنده چه بسا از روى هوى و هوس چيزى را سؤال كند ، و اگر بهوى و هوس مردم خداوند عطا فرمايد اخلال در نظام عالم پيدا مىشود چنان كه ميفرمايد : وَ لَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ