الحسن بن محمد الديلمي (مترجم :مسترحمى)
174
إرشاد القلوب (فارسى)
أَهْواءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ « 1 » اگر ( عطاى ) حق تابع هواى نفس آنان شود همانا آسمانها و زمين و هر چه و هر كه در آنها است فاسد خواهد شد ، مثلا بندهاى سؤال مالى را مىكند و گمان دارد كه بر مصلحت او است و حال آنكه خداوند ميداند اگر داراى اموالى شود طغيان و سركشى از بندگى مينمايد و مرتكب ظلم و گناه مىشود و اسباب عذاب را براى خود آماده ميگرداند پس خداوند از روى لطف و مهربانى به او عطا نميفرمايد تا به حال بندگى باقى بماند ، فسبحان من عطائه كرم و منعه فضل . و هر كه بسيار دعا كند و ذكر الهى را بگويد و شكر نعمتهاى او را بجاى آورد و به حمد و ثناى او مشغول باشد پروردگار بهترين عطائى كه براى سائلين مقرر داشته به او عنايت خواهد فرمود ، زيرا خود فرموده در بعضى از كتبش كه هر گاه مشغول شد بنده من بذكر من هر آينه بدون آنكه سؤال كند عطا خواهم كرد به او بهترين چيزى كه بسائلين عطا ميكنم . و سزاوار است كه آدمى با زبانش دعا كند و بقلب راضى باشد به آنچه كه براى او پيش مىآيد و جمع نمايد در خود رجا و رضايت را و بايد انسان دعا كردن را طول دهد مگر وقتى كه به نمازهاى واجبش ضررى وارد آيد . و مرويست كه خداوند هر گاه دوست بدارد كه بشنود صوت و دعاى بندهء خود را خطاب فرمايد بجبرئيل كه تأخير بينداز اجابت حاجت او را زيرا من دوست ميدارم تضرع و زارى او را ، و هر گاه كراهت داشته باشد
--> ( 1 ) . 83 - المؤمنون