هنگام بلا . و فرمود : حضرت امير المؤمنين عليه السّلام اگر مردمى كه نعمت از آنها رفته باشد و بلا و نقمت ايشان را فرا گرفته باشد با خلوص نيت و صفاى دل خداى را بخوانند هر آينه هر نعمت زائل‌شده‌اى به آنها بر خواهد گشت و اصلاح خواهد شد براى آنها هر فاسدشده‌اى ، و ليكن مردم اخلال بشكر نعمت ميكنند ، و خداوند نعمت را عطا مىكند به شرط شكر كردن و اداى حقوق نمودن ، پس اگر اخلال بشكر گرديد حق است بر خداوند كه آن را تغيير دهد و از آنها سلب نمايد . و فرمود : اشتغال بعبادت زكات بدنست ، و احسان كردن زكات نعمت است ، و هر نعمتى كه از آن احسان به ديگران شود از سلب شدن ايمن است . به خدا قسم هيچ گاه نعمتى از قومى سلب نميشود مگر بواسطه گناه كردن آنها پس اى مردم نگاه بداريد نعمت خدائى را بطاعت و عبادت و پيروى اوامر او ، و دعا كنيد زيرا دعا سبب گشايش رحمت است و چراغ ( قلوب ) زاهدان است و آثار شوق عابدين است به خدا . و نزديكترين مردم باجابت دعا كسى است كه مضطرّ باشد بنوعى كه ناچار باشد كه از خدا سؤال كند و مخصوصا هنگامى كه ديگر نتواند ( بر بلا و فقر و مصيبت ) صبر كند . و فرمود : نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هر گاه صبر آدمى تمام شد نوبت فرج و گشايش مىشود ، چنان كه منقول است زنى خدمت حضرت صادق عليه السّلام آمد و عرضكرد پسر من مدتيست به سفر رفته و من بسيار شوق لقاى او را دارم شما دعا كنيد كه بيايد ؟ آن حضرت فرمود : اى زن صبر