پروردگار صالحين را بخودشان وانخواهد گذاشت . و فرموده حق سبحانه : با من اعلام جنگ مىكند هر كه بندهء مؤمن مرا اذيت نمايد يا يكى از اولياء مرا بترساند . و نيز فرموده : ( اگر ترديد و تأمل در امور براى من جايز بود ) هيچ ترديدى براى من مانند ترديد در قبض روح مؤمن نيست ، كه او مرگ را كراهت دارد ( و دوست ميدارد كه زنده بماند و عبادت مرا بنمايد ) و من خوش ندارم اندوهناكى او را ( و ليكن ناچار است كه مرگ را بچشد ) . و فرمود : حضرت صادق عليه السّلام چون روز قيامت شود منادى ندا كند و گويد : كجايند كسانى كه اذيت ميكردند اولياء خدا را ؟ پس جمعى به پا خيزند در حالى كه گوشتى در صورتشان نباشد ، و گفته شود : اينهايند كسانى كه اذيت باولياء خدا مينمودند و با آنان عداوت و دشمنى ميكردند و بديشان سخريه و استهزاء ميكردند ، پس امر شود كه ايشان را در جهنم افكنند . و فرمود : هر كه حقير كند مؤمنى را حق است بر خداوند كه او را حقير نمايد ( در دنيا و آخرت ) . و فرمود : هر مؤمنى منع نمايد از مؤمن ديگر چيزى را كه به آن محتاج باشد و آن شخص قادر برسانيدن آن به او باشد از خود يا جاى ديگر ، خداوند در روز قيامت او را باز ميدارد در حالى كه روى او سياه و چشم او كبود و دستهاى او بگردنش بسته باشد ، پس خطاب ميرسد : اين است خيانتكارى كه خيانت با خدا و پيغمبر نموده ، سپس أمر مىشود كه او را بجهنم افكنند .