فرموده طعام دهندگان را كه براى دوستى با او داده‌اند ، و بلا خلاف ( خاصّه و عامّه ) آيه إطعام در شأن امير المؤمنين و فاطمه زهرا و امام حسن و امام حسين عليهم السّلام نازل شده . و فرمود : نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مرد با سخاوت به خدا و بمردم و ببهشت نزديك است و از آتش جهنم دور ، و بخيل از خدا و مردم و بهشت دور است و به آتش جهنم نزديك ، و جاهل سخى محبوبتر است نزد خداوند از عابد بخيل . و فرمود : حضرت سجاد عليه السّلام كه من عجله ميكنم در بر آوردن حاجت دشمنم زيرا ممكن است پيش از من ديگرى حاجت او را بر آورد يا خود بىنياز گردد ( و من بىاجر بمانم ) . و ديگرى گفته : دوست نميدارم كه كسى را از خود برانم و حاجت او را بر نياورم زيرا اگر مرد كريم و بزرگوارى بود آبرويش را حفظ نموده‌ام و اگر مرد لئيم و پستى بود آبروى خود را حفظ كرده‌ام . و نقل شده كه مردى شخصى را در راهى ديد ، از او پرسيد از كجا مىآئى ؟ گفت از مدينه ، آن مرد گفت كه مردى از شما ( مسلمانان ) كه ساكن شهر ما گرديده همگى مردم را بىنياز نموده ، و چون نام او را برد گفت شناختم و ليكن او مالى نداشت كه همگى شما را بىنياز كند ! آن مرد گفت ما را با مال بىنياز نكرده است بلكه فضيلت كرم و سخاوت را براى مردم بيان داشته و بدان سبب بعضى انفاق و بذل و بخشش ميكنند و توسعه‌اى در زندگى مردم ايجاد شده . و مرويست كه هر گاه كسى حاجتى بامير المؤمنين عليه السّلام داشت آن حضرت ميفرمود به روى زمين بنويس زيرا دوست نميدارم ذلّت سؤال را