براى او مينويسد كه ما بين هر درجه تا درجه ديگر به قدر فاصله ميان زمين تا منتهاى عرش الهى باشد ، و هر كه صبر كند و خود را نگاه دارد از معصيتى ، خداى سبحان از براى او نهصد درجه مينويسد كه فاصله ميان درجه‌اى تا درجهء ديگر به قدر فاصله ميان زمين تا منتهاى عرش الهى باشد . باب سى و نهم در مراقبت احوال خود بودن خداى سبحان ( در تمام احوال مراقب اعمال بندگان خود مىباشد چنان كه ) ميفرمايد : وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ رَقِيباً « 1 » خداوند بر هر چيز مراقب و نگهبان است . و فرمود : نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بيكى از صحابه خود كه هنگام عبادت چنان باش كه گوئى خدا را مىبينى ، پس اگر تو نمىبينى او را بدان كه او تو را ميبيند ، و اين اشاره بمراقبت است ، زيرا مراقبت آن است كه آدمى توجه كامل داشته باشد كه خداوند در تمام احوال مراقب اعمال اوست و مىبيند افعال و حركات او را و ميشنود گفتار او را و اطلاع دارد بر اسرار پنهانى او ، و بداند كه در اختيار او است و نميتواند چيزى را از خدا پنهان كند و نميتواند از تحت فرمان و سلطنت او خارج شود . و منقولست كه حضرت لقمان بفرزندش وصيت فرمود كه : اى پسر هر گاه خواستى گناهى را مرتكب شوى مكانى را پيدا كن كه خداوند تو را نبيند ، و اين كنايه از اين است كه نميتوانى مكانى را پيدا كنى كه خداوند تو را نبيند پس او را نافرمانى مكن و معصيتش منما ، چنان كه

--> ( 1 ) . 52 - الاحزاب