يعنى : « دعا جان و مغز عبادت است » . از جمله مواعظ خداوند متعال به حضرت عيسى - عليه السّلام - اين است كه فرمود : « يا عيسى ، اذلّ لى قلبك و اكثر ذكرى في الخلوات و اعلم انّ سرورى ان تبصبص « 1 » الىّ و كن في ذلك حيّا و لا تكن ميّتا » « 2 » . يعنى : « اى عيسى » قلبت را در برابر من خوار و ذليل كن و مرا در خلوتها زياد به ياد بياور و بدان كه خوشحالى من در اين است كه با بيم و اميد به سوى من بيايى ، اما مبادا با قلبى مرده چنين كنى ، بلكه بايد قلبت زنده و با نشاط باشد » . ج - روايت شده كه : 34 - « دعاء المؤمن يضاف الى عمله و يثاب عليه في الآخرة كما يثاب على عمله » . يعنى : « دعاى مؤمن موجب اضافه شدن اعمال نيك و پاداش بردن در قيامت مىشود ، همچنان كه به ساير كارهاى حسنه‌اش ثواب و پاداش مىدهند » . د - مىدانيم كه اگر دعا مطابق مصلحت باشد و مصلحت هم در تعجيل ، حتما تعجيل خواهد شد ، و اگر مصلحت در تأخير باشد ، اجابت ، تأخير مىشود . در اين صورت ، فايدهء دعا اين است كه هم حاجتش انجام مىپذيرد و هم براى صبرش ، ثواب مىبرد . اما اگر اصلا مصلحت نداشته باشد ، بلكه داراى مفسده باشد ، در اين حال ، خود دعا كردنش ثواب دارد و حتى ممكن است موجب دفع ناگواريها از او بشود . دليل ما روايت ابو سعيد خدرى از پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - است كه فرمود :

--> ( 1 ) « البصبصة » : تحريك الكلب ذنبه طمعا او خوفا ( مجمع البحرين ) . ( 2 ) در حديث 419 خواهد آمد .