اعمال ، نماز در وقت و خوبى به پدر و مادر و جهاد در راه خداست . روايت شده است كه وقتى حضرت موسى با خدايش مناجات مىكرد مردى را در زير ساق عرش ديد كه نماز مىگزارد و از مكانش غبطه خورد و عرض كرد پروردگارا ! به چه چيز بنده‌ات را به اين مقام بالا بردى ؟ فرمود : اى موسى ايشان به پدر و مادرش نيكويى مىكرد و نمّامى نمىكرد . مردى به نزد پيامبر ( ص ) آمد و عرضه داشت : اى رسول خدا ( ص ) هيچ كار بدى نبود كه انجام نداده باشم آيا توبه من قبول است ؟ آن حضرت به او فرمود : آيا از پدر و مادرت كسى باقى مانده است ؟ عرضه داشت : آرى پدرم فرمود : برو با او به نيكويى رفتار كن . وقتى بازگشت حضرت فرمود : اى كاش مادرش بود . و فرمود : هر كس دوست دارد كه عمرش دراز شود و روزى او گشاده شود پس با پدر و مادرش صله رحم كند ، زيرا ارتباط با آن دو اطاعت خداست . و مردى به ابى عبد اللَّه عليه السلام عرض كرد : پدرم پير شده وقتى كارى دارد ما او را بر دوش مىگيريم . فرمود : اگر مىتوانى خود بدوشش بگيرى اين كار را بكن ! زيرا سپر روز قيامت توست . و فرمود چه چيز مانع شماست كه به پدر و مادرتان در حال حيات و ممات نيكويى كنيد ! نمازشان را بياوريد ! و به نيت ايشان صدقه دهيد ! و روزه‌اشان را بگيريد ! و آن اعمال علاوه بر آنكه براى پدر و مادر محسوب مىشود مثل آن اعمال براى شما نيز محسوب مىگردد و خداى تعالى به كرمش بهره فراوانى را بر آن مىافزايد . و از حق پدر بر فرزند آن است كه فرزند نام پدر را به صراحت نبرد و جلوتر از او راه نرود و قبل از او ننشيند . مردى عرضه داشت اى رسول خدا ( ص ) حق فرزندم چيست ؟ فرمود : اسم نيكو بر او بگذارى و خوب تربيتش كنى و موقعيت خوبى به او بدهى . فصل [ 5 ] رفتار با فرزند حضرت رسول خدا ( ص ) فرمود : از جمله سعادت مرد فرزند صالح است و فرمود : فرزند ريحانه خدا براى پدر است كه ميان بندگان قسمت كرده است و ريحانه من حسن و حسين عليهما السلام است كه به اسم دو سبط بنى اسرائيل شبّر و شبير نام گذاشتم . و فضل بن ابى قرّه از ابى عبد اللَّه امام صادق عليه السلام روايت كرد و آن حضرت فرمود كه رسول خدا ( ص ) فرمود : عيسى بن مريم عليه السلام از قبرى گذشت كه صاحب قبر در عذاب بود سالى ديگر از آن گذشت متوجه شد كه وى ديگر عذاب نمىشود عرضه داشت پروردگارا ! در سال گذشته از اين قبر گذشتم او عذاب مىشد ، ولى امسال عذاب نمىشود ؟ خداى تعالى به عيسى ( ع ) وحى فرمود : فرزند صالحى از اين مرد بوجود آمد كه راهى را درست كرد و يتيمى را پناه داد به همين خاطر به