ابن فهد الحلي (مترجم: نائيجى نورى)

71

عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى)

مىبينى به خاطر آن است بلكه آسمانها و زمين و خلايق در آن ، به خاطر آن است و همين مطلب از تفكر در دو آيه زير بدست مىآيد يكم : اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً « 1 » خدا آن كسى است كه هفت آسمان را آفريد و مانند آن آسمانها از ( هفت طبقه ) زمين خلق فرمود و امر نافذ خود را در بين هفت آسمان و زمين نازل كند تا بدانيد كه خدا بر هر چيزى توانا و به احاطه علمى بر همه امور آگاهست همين آيه در دلالت بر شرافت علم به ويژه علم توحيد كافى است . آيه دوم : ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ : « 2 » جنّ و انس را جز براى عبادت خلق نكردم . و همين آيه دليل بر شرافت عبادت است و سزاوار است كه بنده جز به اين دو اشتغال نورزد و زحمت جز براى آن دو نكشد ، و جز در آن دو فكر نكند و ديگر فعاليت‌ها پوچ و بىنفعند و لغو و بىنتيجه‌اند و حال كه اين را فهميدى در مىيابى كه علم شريفتر و افضل از عمل است . پيامبر ( ص ) فرمود : خداى فضل علم را از فضل عمل بيشتر دوست دارد . و آن حضرت فرمود : فضل عالم بر عابد مثل فضل ماه بر جميع ستارگان در شب بدر است . و پيامبر ( ص ) فرمود : اى على ! خواب عالم بهتر از عبادت عابد است اى على ! دو ركعت نمازى كه عالم مىخواند بهتر از هفتاد ركعتى است كه عابد مىخواند و آن حضرت ( ص ) فرمود : اى على ! يك ساعت دانشمند كه در جاى خود نشيند و در علم فكر كند بهتر از عبادت هفتاد ساله است و نگاه به صورت عالم عبادت مىباشد ، بلكه نگاه به در خانه عالم عبادت است . و از على عليه السلام روايت شده كه فرمود : نشستن يك ساعت در نزد علما بهتر است نزد خدا از عبادت هزار سال و نظر به عالم نزد خدا از يك سال اعتكاف در خانه خدا بهتر است و خداوند زيارت دانشمندان را از هفتاد طواف خانه خدا دوست‌تر دارد و زيارت علما بهتر از هفتاد حج و عمره نيكوى مقبول است و خداى تعالى كسى را كه زيارت عالم كند هفتاد درجه بالا مىبرد و رحمت را بر او نازل مىكند و ملايكه شهادت مىدهند كه بهشت بر او واجب شد ( 16 ) ولى عالم علاوه بر علم بايد عبادت كند و الّا علم او بيهوده و هباء منثورا مىگردد ، زيرا دانش بسان درخت و عبادت بمنزله ميوه است شرافت از درخت است زيرا درخت اصل است ولى انتفاع از درخت به ميوه آن است و اگر درخت ميوه‌اى نداشته باشد شرافتى ندارد و شايسته سوزانيدن است بنا بر اين

--> ( 1 ) . 65 / طلاق ، 12 . ( 2 ) . 51 / ذاريات ، 56 .