آن را درست و صحيح تلفظ كنيد ، زيرا احكام با تغيير اعراب كلام دگرگون مىشود آيا اين گفتار پيامبر ( ص ) را نمىبينى كه وقتى از آن حضرت در مورد ذبح شتر ماده و گاو و گوسفندى كه در شكم آنان ( جنين ) بود سؤال شد كه آيا ما جنين را بياندازيم و يا بخوريم ؟ پيامبر - صلى اللَّه عليه و آله - فرمود : اگر خواستيد ، جنين را بخوريد زيرا تذكيه جنين ، تذكيه مادر اوست « فانّ ذكاة الجنين ذكاة امة » . بعضى ذكاة دوم را مرفوع خواندند . معناى روايت در اين صورت اين است كه تذكيهء مادر كفايت از تذكيهء جنين مىنمايد و بعضى ذكاة دوم را منصوب خواندند ، در اين صورت معنا اين طور مىشود : تذكيهء جنين مثل تذكيهء مادر اوست ، بنا بر اين بايد جنين را على حده ذبح كرد و تذكيهء مادر گوشت جنين را حلال نمىكند . اين مطلب را به درستى بفهم ، زيرا مطلبى عميق و دقيق است . [ دعا با قضا و قدر الهى منافات دارد ] اشكال : خالق سبحان كارى را بر خلاف مقتضاى حكمت انجام نمىدهد او كسى است كه وسايل ، حكمت او را دگرگون نمىكنند . بنا بر اين اگر كارى بر خلاف مصلحت باشد ، حتى اگر بنده براى انجامش دعا كند ، انجامش نمىدهد ، و اگر بر طبق مصلحت باشد ، خدا انجامش مىدهد حتى اگر بنده دعا نكند ، زيرا خداى تعالى به رحمت و احسان انسان را پديد آورده و خلق كرده است پس معناى دعا در صورتى كه فايده‌اى نداشته باشد چيست ؟ ( پاسخ اشكال ) : از چند راه پاسخ آن را مىدهيم : نخست آنكه دور نيست كه انجام مسئول انسان بعد از دعا مصلحت باشد و قبل از آن مصلحت نباشد . و امام صادق عليه السلام در سخنش به ميسر بن عبد العزيز به همين مطلب تنبيه فرمود : اى ميسر ! خداى را بخوان و نگو : كار تقدير ( 8 ) پايان پذيرفت ، زيرا در نزد خداى منزلتى بزرگ موجود است كه انسان بدون دعا به آن نمىرسد . و اگر بنده‌اى لب به دعا باز نكند و از خداى چيزى را نطلبد ، خداى تعالى به او چيزى نمىدهد ، پس از خداى بخواه خداى به تو مىدهد . اى ميسر ! هيچ درى دق الباب نشود جز آنكه به زودى گشوده شود . و عمرو بن جميع از امام صادق عليه السلام روايت كرد : كسى كه فضل خدا و روزيش را از خدا نخواهد نيازمند مىشود .