فضل الله الراوندي (مترجم: اردستانى)
226
النوادر (فارسى)
سر خويش وجست وجوى حشرات مزاحم مشغول هستند . رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم هر روز به هر يك از آنان ده سير خرماى تازه جيره مىداد ، اما يك روز يكى از آنان لب به گلايه گشود كه : اى رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم ! خرمايى كه به ما مىدهى ، شكم ما را سوزانده است ! رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم فرمود : اگر مىتوانستم ، دنيا را به منظور خوراك در اختيار شما مىگذاشتم ، اما هر كس بعد از من زنده باشد ، خرماى رسيدهء خشك شده مىخورد واحساس آرامش مىكند ، يك روز يك لباس وروز ديگرى لباس ديگرى مىپوشد وخانههاى بلند چون كعبه مىسازيد . يكى از افراد از جا حركت كرد وگفت : اى رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم ! ما خيلى مشتاق چنين زماني هستيم ، آن زمان كي فرا مىرسد ؟ ! رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم فرمود : زمان شما بهتر از آن زمان است ، امروز شما شكم خود را از غذاى حلال سير مىكنيد ، آن وقت آرزو داريد كه شكم شما از حرام پر شود ؟ ! بعد « سعد بن أشجع » از جا حركت كرد وپرسيد : اى رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم ! پس از مرگ با ما چه رفتارى مىشود ؟ رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم فرمود : حسابرسى مىشويد ، وقبر هم