فضل الله الراوندي (مترجم: اردستانى)
227
النوادر (فارسى)
يا تنگ مىماند ، يا وسعت مىيابد . سعد ، سؤال كرد : اى رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم ! آيا تو هم از مرگ وقبر بيمناك هستى ؟ رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم فرمود : نه ، اما از نعمتهاى آشكار خداوند شرمسارم ، كه نتوانستهام حق آن وحتى حق جزئي از هفت قسمت آن را ادا كنم ! سعد گفت : من هم خدا ورسول صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم وهر كه را در اينجا حضور دارد ، به گواهى مىگيرم كه ، خواب شب ، غذاى روز ، لباس شب ، معاشرت با مردم ، ومباشرت با زن را بر خود حرام گردانم ! رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم فرمود : هرگز اين كار را نكن ، اگر با مردم معاشرت نداشته باشى ، چگونه امر به معروف ونهى از منكر مىكنى ؟ اضافه بر اين ، پس از سكونت در شهر وميان مردم ، سر به صحرا وبيابان گذاشتن ، كفران نعمت است . آرى ، شب را بخواب ، روز غذا بخور ، لباسى را كه طلا يا ابريشم بافت وزرد نباشد بپوش ، وهمچنين با زن مباشرت وزناشويى داشته باشد . اى سعد ! اكنون به سوى قبيلهء « بنى مصطلق » برو ، زيرا آنان فرستادهء مرا بر گردانندهاند ! اما وقتي « سعد » به سوى آن قبيله