نخست ، محرم 1066 ق و جلد پايانى آن ، يعنى شرح روضه ، 1084 ق است . ترجمهء قزوينى ، نه پس از متن عربى احاديث ، و نه پس از شرح ، بلكه در لا به لاى شرح گنجانده شده ، و البته به صورتى مشخص و مجزا و بدون عنوان ترجمه ، و تنها اهل تشخيص مىتوانند آن را تشخيص دهند . اين ترجمه ، همانطور كه مترجم اذعان كرده ، لفظى است . « ترجمهء لفظى آن مرسوم گرديد » . « 1 » اين ترجمه ، هر چند از دقت خوبى برخوردار است ، اما چندان گيرا و جذاب نيست . مؤلف متن را زير عنوان اصل ، و شرح را با همين عنوان نوشته و از آوردن ترجمه به صورت مجزا پرهيز كرده است . بيش از 300 نسخه از اين كتاب در كتاب‌خانه‌هاى ايران گزارش شده است . « 2 » و از جمله ، در كتاب خانهء آيت اللَّه مرعشى نجفى به شماره‌هاى 16 / 60 / 135 و 17 / 60 / 135 نگه دارى مىشود . 17 . الاصول من الكافى با ترجمهء فارسى از آية اللَّه محمد باقر كمره‌اى ( 1283 - 1374 ) . اين ترجمه ، در چهار جلد ( 500 + / 654 + / 489 + / 508 صفحه ) از سوى كتابفروشى اسلاميه تهران ، بدون ذكر تاريخ ، چاپ و منتشر شده است . اين اثر ، بر اساس مقدمهء مترجم در جلد چهارم ، در 4 ذىقعده 1381 ه برابر با 14 اردىبهشت 1341 ش به پايان رسيده است . چاپ ديگر اين ترجمه ، در شش مجلد ( 656 + / 893 + / 783 + / 864 + / 789 + / 664 ) به سال 1372 ش از سوى انتشارات اسوه بدون هيچ مقدمه و توضيحى از سوى ناشر و با حذف مقدمهء مترجم ، در قم تجديد چاپ شده است . مترجم ، براى سه جلد از چهار جلد اثرش مقدمه نوشته و در مقدمهء جلد اول ، از كلينى ، حضور وى در بغداد و تأليف كافى ، و دوران او و فرمانروايان و تحولات سياسى عصر او ، و كتابش كافى و نقش آن ، و جايگاه اهل بيت در تبليغ دين ، سخن گفته و امتيازات كتاب را بر شمرده و از شرح‌ها و تعليقه‌ها و حواشى و ترجمه‌ها و غرائب الحديث ياد كرده ، و از كافى نبودن شرح‌ها و ترجمه‌هاى گذشته براى عصر

--> ( 1 ) . الصافي ، جزء 1 ، ص 2 . ( 2 ) . ن . ك : فهرستگان نسخه‌هاى خطى حديث و علوم حديث شيعه ، ج 4 ، ص 281 - / 514 .